فصل هفتم [ مسألهء حجاب ]
مسألهء حجاب است كه اين مشق ادبى و دستور حكمى در شرع اسلام به رعايت مصالح مهمّه و جلوگيرى از مفاسد كثيره ، تشريع يافته و چون شرافت اين تربيت و نجابت اين حركت ، پسند اهل هوا شهوت نبوده ، فرنگىمآبان اروپايى مسلكان قرن اخير اعتراضات و انتقاداتى در جرايد و مجلّات نوشتهاند و محسّناتى از براى حرّيّت مرأه سرودند كه تا به همدستى ابليس ، مدينهء اسلاميه را چون پاريس مجمع القبايح و الفضايح نمايند . و از طرفى ، بىشرفان زبونان و شهوترانان هواپرستان از رجال و نسوان كه از مقام عفّت دور و از عصمت خانوادگى مهجور ، اين وقاحت را شرافت و اين فضيحت را وجاهت تصوّر مىنمايند و رواج آن را مشتاق و طلب مىشوند ؛ برعكس ، نجبيات عفيفات و شريفات عزيزات كه حرّيّت [ را ] اسارت و ذلّت و مهانت و حقارت مىبينند ، خود را جواهرى نفيسه مىشمرند كه از چشم دزدان دور و در خزينهء خانه و گنجينهء ستر و حجاب مستور و محجوب نمايند ؛ عزّت را در ملازمت بيوت و نجات را در سكونت و سكوت مىيابند .
كشف نقاب و رفع حجاب را بدترين بليّه و عذاب خود دانند
« قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِهِ »
« 1 » و اين مكرمت در زوجين تأكيد و شدّت يابد به واسطهء دو منقبت و دو خصلت : يكى غيرت زوج كه جفت خود را منظور اجنبى نخواهد و اين بهترين شيم است در رجال كه كمتر از خروس و ساير طيور نباشند ؛ و ديگرى محبّت زوجه است به زوج خود كه حق و حدّ و قرق و سدّ زوج را اهميت داده ، شكست و خلل آن را نخواهد و اين از بهترين صفات زنان است .
تشريع حجاب در عمدهء جهاتش جلوگيرى از زنا و سفاح است . فوايد و عوايد آن از مضارّ و مفاسد اين معلوم مىشود . زنا أخبث الفواحش و المنكرات است ؛ زنا آخر القبايح فى حفظ الجامعه است ؛ زنا موجب اختلال انساب است ؛ زانيه فراش زانى نيست ؛ پدر اولاد خود را نشناسد و پسر پدر خود را . و به آن واسطه ، قرابات و ارحام محفوظ نماند . عاطفهء نسب و قرابت و رحم كه مصالحى در حسن جامعه دارد از ميان برود ، و بفقد العاطفة و المودة تربيت و تحسين آداب و معاشرت برود ، و بفقد التربية ملكات و اخلاق فاسد شود و به فساد الاخلاق مضرّاتى بر جامعه وارد گردد ، و بفقد العاطفة و التربية و القرابة حفظ از ضياع و تلف كه مواليد به آن محتاجاند از ميان برود ، و بفقد الحفظ تلفات شايع گردد ، و به شيوع تلفات ، قلّت نفوس حاصل و حكمت تناكح از بين برود و نسل ضايع و كم گردد .
اولاد زنا با حفظ نسب هم محترم نيست ؛ مورد عاطفهء قرابت نيست ؛ پدر و مادر به او
هامش
( 1 ) . اسراء ، 84