حاضر شهرت در ميان فقها بر وجوب حجاب قرار گرفته ، و لكن از آنجا كه مسأله اجماعى نيست ، باز هم از موارد اختلاف شمرده مىشود ؛ اما اين نكته هم ناگفته و پوشيده نماند كه نزد همان فقهايى كه قائل به وجوب حجاب نسبت به وجه و كفين نيستند ، استحباب و حسن آن و ورود ترغيب و تشويق شارع اسلام نسبت به آن ، مورد ترديد نيست . آيا مجلس و نمايندگان آن ، كه به حكم قانون اساسى موظّفند حافظ و نگهبان آيين مذهب رسمى باشند ، هيچقدمى در اين وظيفهء حتمى خود برداشته و يك كلمه در اطراف نيمعريان گشتن زنان اين مملكت در معابر و مناظر عمومى كه عملى است بر خلاف ضرورت دين اسلام صحبت كرده ، و اندك فكرى براى جلوگيرى از اين اعمال بىشرمانهء ننگين نمودهاند ؟
حاشا و كلّا ! بنده عقيدهمندم كه جنابعالى در اين نوشته قدرى تند رفته و در اين عصر پرخطر ، بهانه به دست دشمن داده ، و يك لطمهء بزرگى بدون قصد و نيّت به شؤون ملّى و آيين هزار ساله اسلامى زدهايد . « خدا ببخشد » ، ولى ممكن است براى جبران و كفّاره اين گناه غير عمدى و تندروى قلمى ، يك پيشنهادى به مجلس تقديم كنيد كه از زنان مسلمان نيمعريان رسما و قانونا جلوگيرى شود و قدر متيقّن و اتفاقى علماى اسلام از حجاب حتما رعايت گردد و در وجه و كفّين كه مورد اختلاف آراء علماى است ، زنان آزاد باشند كه هركدام به رأى و فتواى مرجع تقليد خود عمل نمايند .
و السلام عليكم و رحمة الله و بركاته
* . * . *
رسائل حجابيه (فارسى) — صفحة 678
مساهمون: الشيخ رسول جعفريان
ص٦٧٨