كنند كه اين دو قوّه باهم اصطكاك نكنند ، از خيلى چيزها آسوده خواهند بود . « 1 »
حجاب حافظ نسل و رافع شك است
حجاب در اسلام حكم ديانتى را پيدا نموده و چون محاسن آن را بسنجيم و به فلسفهء آن نظرى كنيم ، بالبداهه مىنگريم كه حجاب از احكام اخلاقى و حافظ شخصى و بالمآل نوعى است ؛ چرا كه حفظ نسل وظيفهء اختصاصى طبقهء نسوان است ؛ و به اقتضاى آفرينش و حكم عقل و ديانت و ضرورت زاييدن و پرورش نمودن اطفال و تدبير منزل و قيام بر اين سه امر كه اوقات زن را مستغرق مىدارد ، از حقوق خاصّه و از تكاليف داخلهء شخصيّهء زن است و از عهدهء غير خارج است . به اصطلاح ، مثل فرايض عينى است نه كفايى ؛ و مانند ساير امور اجتماعى موكول به اشتراك و اختلاط خانوادههاى مختلفه و اقوام و ملل متباينه نيست ؛ و اگر زن محجوب نباشد ، به علاوهء آنكه از قيام به امور مذكوره نكول مىكند ، نتيجهء مطلوبه كه حفظ نسل است ، دست ندهد و عكس ثمر بخشد ؛ و لااقل توليد شك نمايد . پس حجاب حافظ نسل و رافع شك و سبب ترك زنا و ساير فسوق است . حضرت امير المؤمنين عليه السلام فرمايد : ترك الزنا تحصينا للنسب و ترك اللّواط تكثيرا للنسل . « 2 »
حجاب در يونان
از شهادت تاريخ و مؤلّفين ملل قديمه ظاهر مىگردد كه در زمان قديم ، ملل متمدّنه در حفظ شرافت ملّيت و سعادت خود احتياج به قانون حجاب را احساس و درك نمودهاند . دايرة المعارف لاروس مىنويسد كه ، عادت زنهاى يونان قديم الزمان بر آن بوده كه به حجاب خوش وضع از صنايع جزاير كوس و امر جوس صورت خود را به آن مستور مىداشتند ؛ حتى قابلهها و پيرزنها . اقدام مؤلفين يونان مىنويسد : بنيلوپ زن عوليس پادشاه جزيرهء ايتاك اهتمام در حجاب داشت . زنان شهر ثيب حجاب مخصوص كه غير از دو چشم تمام صورت را مىگرفت ، داشتند . در اسپارته دختران بعد از اختيار شوهر ، به حجاب صورت خود را مىپوشانند و زنان در وقت خارج شدن از خانهها مكلّف به حجاب بودند . در ميان زنهاى سيبليرتين و قبايلى كه در آسياى صغرى اقامت داشتند و ماديين و فارس ، يعنى ايرانىهاى قديم و عرب عادت حجاب جارى بود . و نقوش قديمه نشان مىدهد كه زنها سر را مىپوشانيدند . « 3 »
هامش
( 1 ) . برگرفته از رسالهء شريفهء لزوم حجاب .
( 2 ) . شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد ، ج 19 ، ص 86
( 3 ) . دائرةالمعارف القرن العشرين ، فريد وجدى ، ج 3 ، صص 335 - 336