تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رسائل حجابيه (فارسى) — صفحة 147

مساهمون:

ص١٤٧
رفته باشند و زينت‌هاى خود را براى اجانب ظاهر مىنمايند ، متمايل‌اند به شهوات ؛ شتابنده‌اند به لذّات ؛ محرّمات را حلال مىدانند . اينها هميشه در جهنّم خواهند بود . انتهى . در اين روايت شريفه كه از سيّد اوليا صادر شده ، كشف وجه با خروج از دين و مستحلّ محرّمات قرين شده و مستوجب خلود در جهنّم گشته ؛ معلوم مىشود كه حجاب زن‌ها از امور مؤكّدهء شرع اسلام است ؛ هم به لسان حكم قانونى و عملى و هم به لسان اخلاق روحانى ، نهى از آن شده . عن ابى عبد الله عليه السلام : لا ينبغى للمرأة أن تنكشف بين يدى اليهوديّة و النّصرانيّة ، فإنّهنّ يصفن ذلك لأزواجهنّ . « 1 » ترجمه : صادق عليه السلام فرمود : سزاوار نيست از براى زن مسلمه كه نزد زن‌هاى يهود و نصارا كشف صورت نمايد ؛ زيرا كه آن‌ها [ را ] براى مردهاى خود توصيف خواهند كرد . در حقيقت زن‌هاى غير مسلمه نامحرم‌اند به زنان مسلمه . وقتى كه زن‌هاى اجنبيه نامحرم باشند به احتمال توصيف مسلمات بر مردها ، تستّر از مرد اجنبى به طريق اولى واجب خواهد بود . در باب قضاء ، فقها - رضى الله عنهم - فرموده‌اند كه ذكوريت از شرايط قاضى است براى آن‌كه مصاحب و مجالست مردن و اجهار صوت و كشف صورت از لوازم منصب قضاء است . زنان كه تستّر و نرمى صوت وظيفهء حتمى آن‌ها است ؛ زيرا كه صورت و صوت آن‌ها عورت است . پس حاكميت در خصومت مردان از شيمت نسوان بعد الخافقين است . قال رسول الله صلى الله عليه و إله : ويل لقوم وليتهم امرأة ، « 2 » واى بر قومى كه حاكم آن‌ها زن باشد . و نيز در باب احضار مدّعى عليه تصريح كرده‌اند كه اگر مدّعى عليه زن باشد ، نبايد قاضى اسلامى ، وى را به محكمه احضار نمايد ؛ زيرا كه خدارت از معاذير شرعيه است ؛ بايد قاضى ، امين بفرستد نزد آن زن تا جواب او را بشنود يا او را نيابتا از طرف قاضى قسم بدهد . اگر حكم حجاب بين علماى اسلام مسلّم نبود ، اين مسائل و فروع اجماعيه از اعاظم علما چه معنا داشت ؟ اگر زن‌ها روى باز باشند ، مخدّره بودن از بارزه بودن امتياز نداشت و اين فروع مسلّمه كه از نصوصات شرع استنباط شده مصداق نداشت و محكمهء قضا و كوى و برزن و بازار و ميدان يكسان بود . [ و جمله‌اى از آيات و احاديث صحيحه و فتاواى اجماعيه مصداق نداشت ] . تنبيه : چنانچه اظهار زينت كردن زن‌ها به مردها حرام است ، همچنين اظهار زينت كردن مردها هم به زن‌ها حرام است ؛ زيرا كه هر دو از سهام شيطان و نهى هر دو بر سفراى الهى
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 5 ، ص 519 ؛ من لا يحضره الفقيه ، ج 3 ، ص 561 ( 2 ) . متن حديث در بخارى ( كتاب المغازى باب كتاب النبى ( ص ) الى كسرى و قيصر ) چنين است : لن يفلح قوم ولّو أمرهم أمراة ) .