انداخته ، سينه و نحر و گردنبندشان آشكار بود و مأمور شدند در اسلام كه مقنعه به جلو و پيشرو بيندازند تا اعضاى مذكور پنهان شود .
از ابو جعفر عليه السلام نقل شده ، زنها مقنعهء خويش را به عقب مىانداختند . جوانى از انصار چشمش به زنى افتاد . تقريبا شيفتهء وى شد و در كوچهء تنگى داخل شد . جوان متوجه او بود . استخوان يا شيشه كه در ديوار بود ، صورت جوان را مجروح كرده ، خون جارى شد .
جوان واقعه را به عرض سيد انبياء رسانيد ؛ پس جبرئيل اين آيه را نازل فرمود . « 1 »
ترجمه : بگو به مؤمنين ، چشمها را بپوشانند و عوراتشان را حفظ كنند . اين كار اصلح و شايستهتر است براى آنها ؛ خداوند دانا است به كارهاى شما . بگو به زنهاى مؤمنه ، چشمها را از نگاه به مردان بپوشند و عورات خويشتن را حفظ نمايند و آشكار نسازند زينتهاى خود را مگر آنهايى كه عادتا آشكار است و مقنعهها را به سينه و گردن بيندازند و زينتهاى خود را آشكار نسازند مگر براى شوهرهاى خود يا پدرانشان يا پدر شوهرشان يا پسرهاى خودشان يا پسرهاى شوهرشان يا برادرهايشان و پسر برادرشان و پسران خواهرشان يا به زنهاى خودشان يا به ملك يمينشان يا به توابع و نوكرهاى خودشان كه حاجت به زن ندارند ( مثل عنينها و شيوخ و بلهاء و خواجهگان و غيره ) يا طفلى كه مستظهر به عورات زنها نيست و پاىهاى خويش را به زمين نكوبند تا زينتهاى باطنى آنها دانسته و ديده شود . اى گروندگان به دين اسلام ! به خداى بازگشت كنيد ، شايد رستگار شويد .
قوله تعالى :
وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا ما ظَهَرَ مِنْها
- الله و رسوله اعلم بمراده - مقصود از زينت ، معنايى است اعم از محاسن خلقت و فطرت و از آنچه كه انسان به او متزيّن مىشود ، از لباس و حلى و كحل [ سرمه ] و خضاب و غيره . ظاهرا مراد اين است كه ظاهر نكنند زينت خودشان را مگر آن زينتى كه عادتا ظاهر است بالبديهه . در غالب طوايف كليهء لباس زن زينت است . آنچه روى لباسهاست از قبيل چادر ابريشم رنگبهرنگ و مزركش [ زربفت ] و ملوّن بالضرورة زينت ظاهر است ( سيّما با كثرت يهود در مدينه كه لباس ساده را مكروه و لباس ملوّن را ممدوح مىدانستند ) و غير آنها را كه زينت باطنيه است و عادتا ديده نمىشود ، جايز نيست كه آشكار نمايند و در زنهاى دهاقين و عشاير و ايلات ، لباسهاى ظاهر و صورت و حاجبين و كفّين زينت ظاهره است ؛ غير آنها از قبيل گوشها و گوشوارهها و گردن و گردنبند و امثال اينها ، زينت باطنيه است ؛ جايز نيست اظهار كردن آنها ؛ و مراد از زينت ، معناى حقيقى خودش است ، نه معناى مجازى آنكه محل زينت
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 30 ؛ تفسير البرهان ، ج 4 ، ص 59 ( ذيل آيه ) .