همنشين و قرين آن نيست ، و چيزى نيست كه از او تهى است . هر چه خواهد پديد آرد ، و نيازى به جنبش و وسيلت ندارد . از ازل بيناست و تا به ابد يكتاست ، دمسازى نداشته است تا از آن جدا افتد و بترسد كه تنهاست » . « 30 » با اين بينشهاى ايمانى است كه سزاست نامهاى خدا را بفهميم و با آنها كتاب خدا را تفسير كنيم ، و طبيعة گفتهء او در اين آيه ( چهارمين آنها ، و ششمين آنها ، و هر جا باشند با آنهاست ) از تصوّرات محدود بشرى و فلسفههاى گمراه كنندهء منحرف ، و عقايد شرك آميز به دور است .
«
ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا يَوْمَ الْقِيامَةِ
- سپس ايشان را در روز قيامت بدانچه كردهاند آگاه مىكند . » هيچ چيز و لو به اندازهء وزن ذرّهاى از او پنهان نيست .
«
إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
- زيرا خدا بر همه چيز آگاه است . » اين آيه متضمّن بر حذر داشتن منافقان و توطئه گران عليه حق در طول تاريخ است ، / 162 هم چنان كه روح پرهيز و پرهيزگارى را در مؤمنان تقويت مىكند و پرورش مىدهد .
[ 8 ] از آنجا كه خداوند از لحاظ دانش بر همه چيز احاطه دارد ، بيگمان نمىگذارد نيرنگ كاريهاى آنان نقش شوم خود را در مسير رهنوردى امّت بازى كند ، و بيقين به ارادهء خود و به دست مؤمنان آنها را باطل مىسازد و به اين يا آن وسيله آنها را فاش و رسوا مىكند به نحوى كه مؤمنان را بيمى از آن نباشد .
«
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نُهُوا عَنِ النَّجْوى ثُمَّ يَعُودُونَ لِما نُهُوا عَنْهُ
- آيا آنها را كه از نجوا ( سخن گفتن پنهانى ) نهى شده بودند نديدى كه كارى را كه از آن نهى شده بودند از سر گرفتند ؟ » به سبب اصرار بر نيرنگ كاريهاى شوم خود . و تناجى يا نجوا كردن با يكديگر سخن گفتنى است آهسته كه ديگران آن را نشنوند . نجوا در دين حرام نشده
هامش
( 30 ) - نهج ، خ 1 ، ص 39 - 40 ، ترجمهء دكتر شهيدى ، ص 2 - 3 .