نامش را در تورات و انجيل خود نوشته مىيابند ، پيروى مىكنند - آن كه به نيكى فرمانشان مىدهد و از ناشايست بازشان مىدارد و چيزهاى پاكيزه را بر آنها حلال مىكند و چيزهاى ناپاك را حرام و بار گرانشان را از دوش آنان برمىدارد و زنجيرشان را مىگشايد . پس كسانى كه به او ايمان آوردند و حرمتش را نگاه داشتند و ياريش كردند و از آن كتاب كه بر او نازل كردهايم پيروى كردند ، رستگاراناند . » آرى ، پيامبر مردم را از تيرگى جهل و عقب ماندگى و بردگى به روشنايى دانش و تمدّن و آزادى بيرون مىآورد ، ولى چگونه ؟ آيا به زور منطق يا به منطق زور ؟ در آياتى چند بيان شده است كه هيچ اكراهى در دين نيست ، و بيقين پيامبر به مردم زور نمىگويد ، خداى سبحان گفت : «
لا إِكْراهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ
« 162 » - در دين هيچ اكراهى نيست ، هدايت از گمراهى مشخّص شده است » و خداى سبحان گفت : «
نَحْنُ أَعْلَمُ بِما يَقُولُونَ وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِجَبَّارٍ فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَنْ يَخافُ وَعِيدِ
« 163 » - ما به آنچه مىگويند داناتريم و تو به آنها زور نمىگويى . پس هر كه را از وعدهء عذاب من مىترسد به قرآن اندرز ده » ، و در اجراى اين حقيقت در واقع پروردگار ما پيامبر و مسلمانان را از اجبار مردم به درآمدن به دين جديد منع كرده و گفته است : «
وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ لَآمَنَ مَنْ فِي الْأَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيعاً أَ فَأَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتَّى يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ
« 164 » - اگر پروردگار تو بخواهد همهء كسانى كه در روى زمينند ايمان مىآورند . آيا تو مردم را به اجبار وامىدارى كه ايمان بياورند ؟ » در اين صورت به كار بردن قوّت براى چيست ؟ اين كار عليه دو گروه است :
اوّل ، كسانى كه آزادى مردم را سلب و زنجيرها و بندهاى خود را بر آنان واجب و مؤكّد مىكنند . دوم ، كسانى كه عليه قوانين بلاد ( اسلام ) برمىخيزند و در زمين شورش و فساد به راه مىاندازند .
هامش
( 162 ) - البقرة / 256 .
( 163 ) - ق / 45 .
( 164 ) - يونس / 99 .