/ 106
ثانياً : اسلام و قوّت و زندگى
1 - امّا ما دام كه خداوند از مردم در آخرت حساب مىكشد و نيكوكار و بدكار را پاداش مىدهد ، توسّل به زور و قوّت براى چيست ؟
براى آن كه آزمون جز با كامل شدن شروط آن صورت كمال نمىيابد ، پس اگر حكومتهاى گمراهى بر زمين حكم رانند و تبليغات زهرآگين خود را بر روح مردمان سرازير كنند و به هيچ كس اجازهء انتشار دعوت به سوى خدا را ندهند ، در آن صورت چگونه حجّت خدا بر ساير بندگان تمام شود ؟ و آيا همان مردم نيستند كه مىگويند : پروردگار ما ، دعوت به سوى تو به ما نرسيده و ابلاغ نشده و ما از پيامبر تو چيزى نشنيديم ؟ بنا بر اين مؤمن ناگزير است كه براى ايجاد جوّ و محيط مناسب براى امتحان بكوشد تا آن كس كه بر اثر دليل و بيّنه هدايت مىشود راه يابد و آن كس كه از شنيدن دليل گمراه مىشود به گمراهى گرايد .
2 - وانگهى كسانى كه با به كار گرفتن قوّت و زور از جانب مؤمنان مخالفاند ، به جهاد جز از زاويه و ديدگاه جهات منفى كه در پى آن مىآيد نمىنگرند و طبعا تنها به شدت عمل و سختگيرى حكومتهاى فاسد نسبت به جامعه و خود مجاهدان توجّه دارند ، در حالى كه بر ايشان واجب است كه از نظر دادههاى مثبت و نتايج ايجابى جهاد بدان بنگرند كه در زمينهء دنيا موجب آزادى و استقلال و امنيّت و پيشرفت و ديگر مضامين بر پا داشتن قسط و عدل و نتايج آن است و در زمينهء آخرت موجب خرسندى خدا و نيل به بهشت اوست . و اين بعضى از منافعى است كه خداوند براى آهن قرار داده است .
«
وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ
- و منافعى است براى مردم ، » پس آهن جنگ افزارى است كه در بر پا داشتن قسط و عدالت سهم دارد ، و در عين حال فلزّى است كه در بسيارى از صنعتها و وسايل رفاهى زندگى وجود دارد .
بيگمان كوشش در بر پا داشتن حق و عدالت در ميان مردم موجب نبردى