يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ
« 1 » صلاى مكرمت و مجد و بزرگواريش را تا جهان پايدار است بر افق نيلگون آسمان شرف و فضيلت رساند و بر آنجا نگاشت .
و بنگر كه : ايُّوب كه مبتلا به آن شدائد شد به طورى كه شدّت گرفتارى و ابتلائات وى را قرآن براى ما بازگو مىكند ، صبر كرد و نگذاشت جام شكيبائيش لبريز گردد ، و لب به ناسپاسى بگشايد .
اى منصور ! حالِ تو در واقع از يكى از سه امر بيرون نخواهد بود : يا مانند سليمان هستى كه بايد شكرانهء سلطنت و حكومتت بخشايش باشد ، و يا مانند ايّوب هستى كه با وجود ابتلائات بايد صبر كنى و شكيبائى پيشه سازى و زبان به ناسزا و دشنام و ممنوعيّت محرومان فرانگشائى ، و يا مانند يوسف هستى كه با وجود ظلم مسلَّم و ستم محقَّق از برادران خود همهء آنها را عفو كرد . حالت تو و موقعيّت تو يكى از اين سه حالت مىباشد ، به هر كدام كه مىخواهى عمل كن !
اين گونه برخوردها و كلمات حضرت است كه آن ديو شوم و مستكبر و جبَّار را فرو مىنشاند .
اين گونه كلمات را بايد از معجزات حضرت محسوب داشت ، ديگر شما دنبال چه معجزهاى مىگرديد ؟ !
اينگونه نَفْسهاى ملكوتى را بايد نشانهء امامت و أعلميّت و فقاهت دانست ، به طورى كه خود منصور اعتراف مىكند كه : بايد صاحب اختيارى و حكومت و زعامت امَّت با تو باشد .
و اگر أحياناً حضرت آن گونه تحمّل ولائى را نداشتند ، ممكن بود با يك كلمهء پاسخ ، منصور را به خشم آورند ، و آن بيدادگر فتّاك هتّاك را بر جان خود و مردم بدون جهت راه دهند تا هر جنايتى را كه مىخواهد بنمايد .
هامش
( 1 ) آيه 92 ، از سورهء 12 : يوسف . گفتار حضرت يوسف - على نبيّنا و آله و عليه الصّلاة و السّلام - است هنگام عفو برادرانش در مصر : « امروز بر شما ملامتى و تقبيحى نيست ، خداوند شما را مورد مغفرتش قرار مىدهد و او از همهء رحمتآورندگان مورد اختيار است » .