جلب اموال مردم و سرشار كردن بيت المال و خزانه ، آستين بالا زده بود ، و در ريختن خون مظلومان و بى گناهان از فراعنهء روزگار و جبّاران تاريخ قدم فرا نهاده بود . اندوختن شصت ميليون دينار طلا و يكصد ميليون درهم نقره رقمى است كه پياده كردن و پخش كردن ميان مردم نياز به محاسبگران چيره دست دارد .
و أيضاً ابن عساكر از ربيع بن يونس كه حاجبش بود تخريج كرده است كه : من شنيدم از منصور كه مىگفت : خلفاء چهار نفرند : أبوبكر و عُمَر و عثمان و على ، و پادشاهان چهار نفرند : معاويه و عبد الملك و هشام و من .
و أيضاً ابن عساكر از مالك بن انس تخريج نموده است كه گفت : من بر منصور وارد شدم . او به من گفت : أفضل مردم بعد از رسول خدا چه كسى بود ؟ ! من گفتم : أبوبكر و عُمَر ! او گفت : به حقيقت رسيدى ! اين است رأى اميرمؤمنان ، يعنى : من .
و دورى وى از لهو و لعب نه للّه و فى الله بوده است بلكه مجالس شرب و تغنّى او با نديمانش نبوده است و در وراى پرده با فاصله انجام مىگرفته است .
سيوطى با إسناد از صولى ، از اسحق موصلى روايت نموده است كه وى گفت : عادت منصور اين نبوده است كه شرب و غِناء را براى نُدَمائش ظاهر سازد ، بلكه دأبش اين بود كه مىنشست و ميان او و نديمانش پردهاى آويخته بود به طورى كه فاصلهء نديمان با پرده بيست ذراع ، و فاصلهء پرده با وى نيز بيست ذراع بوده است ( يعنى چهل ذراع كه تقريباً بيست متر است ) . و اوَّلين كس كه براى نديمانش به شرب و غِناء ظاهر شد از ميان خلفاى بنى عباس مهدى بود . « 1 »
سيوطى مجدّداً و مؤكّداً عامل تفرقه ميان عباسيون و علويّون را منصور به شمار آورده است و از محمد بن على خراسانى حكايت كرده است كه : اوَّلين خليفهاى كه منجّمين را مقرّب ساخت و به احكام نجوم عمل كرد ، و اوَّلين خليفهاى كه كتب سريانى و پارسى را به عربى ترجمه كرد مثل كليله و دمنه ، و اقليدس ، و اوَّلين
هامش
( 1 ) « تاريخ الخلفاء » ص 269 .