خليفهاى كه در كارها و وظائف حكومتى عجم را بر عرب مقدم داشت و بعد از وى اين امر شدّت يافت تا رياست عرب و قيادت آن از ميان برچيده شد ، و اوَّلين خليفهاى كه ايقاع فتنه بين فرزندان عباس و فرزندان على نمود در حالى كه پيش از آن امرشان واحد بود ، منصور دوانيقى مىباشد . « 1 »
احضار بنى اميه امام صادق عليه السّلام را به شام
آية الله شيخ محمّد حسين مظفّر گويد : حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام با همعصر بودن با دو دولت مروانيّه و عباسيّه به ابتلائاتى دچار گشتند ، و از اين دو فرقه انحاء و اطوارى از تضييق و اذيّت را متحمّل شدند . چه بسيار وى را به تعب افكنده از دار هجرت به سوى فرعون زمانش بدون جرم و جنايتى كشاندند .
آرى جرم او اين بود كه او صاحب خلافت و امامت حقّه مىباشد .
يك بار او را به شام با پدرش حضرت امام محمد باقر عليه السّلام در ايام بنى مروان كشانيدند ، و به عراق مرَّات عديدهاى بردند ، « 2 » در ايام پسرهاى عمويش : عباس .
هامش
( 1 ) « تاريخ الخلفاء » ص 269 و ص 270 .
( 2 ) در « مناقب » ابن شهرآشوب از طبع سنگى ج 1 ص 183 و ص 184 و از طبع حروفى ج 1 ص 261 در باب ميراث رسول الله صلّى الله عليه و آله از موسى به عبدالله بن حسن بن حسن و معتّب و مصادف كه دو غلام حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام بودهاند در ضمن خبرى روايت مىكند كه وقتى كه هشام بن الوليد به مدينه وارد شد ، بنى عباس نزد او آمدند و از امام صادق عليه السلام شكايت كردند كه او ما تركِ ماهِر خصىّ را براى خود برداشته است و به ما از آن چيزى نداده است ، حضرت در اينجا خطبهاى خواندند و در آن از جمله آوردند كه : انَّ الله تعالى لمّا بعث رسول الله صلّى الله عليه و آله كان أبونا ابو طالب المواسى له بنفسه و النّاصر له ، و أبوكم العباس و أبو لهب يكذّبانه و يؤلّبان عليه شياطين الكفر و ابوكم يبغى له الغوائل و يقود إليه القبائل فى بدر و كان فى أوَّل رعيلها و صاحب خيلها و رجلها المُطعِم يومئذٍ و النّاصب الحرب له . ثمّ قال : فكان أبوكم طليقنا و عتيقنا ، و أسلم كارهاً تحت سيوفنا ، لم يهاجر إلى الله و رسوله هجرة قطّ ، فقطع الله ولايته منّا بقوله :الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يُهاجِرُوا ما لَكُمْ مِنْ وَلايَتِهِمْ مِنْ شَيْءٍ. فى كلام له ثمّ قال : هذا مولى لنا مات فحزنا تراثه إذ كان مولانا و لانّا ولد رسول الله صلّى الله عليه و آله و امُّنا فاطمة أحرزت ميراثه . علامهء مجلسى در « بحار الأنوار » اين حديث را در احوال امام جعفر صادق عليه السّلام ، از طبع حروفى ص 176 از ج 47 آورده است و در بيان خود گفته است : ألَّبْتُ الجيش : جَمَعتُهُ . و التأليب التّحريص ، و الرّعيل : القطعة من الخيل . و