تَعَالَى اللهُ عَنْ ذَلِكَ عُلُوَّاً كَبِيرا . « 1 » ، « 2 »
« خداوند بسى بلندمرتبهتر است از انجام چنان ظلمى . »
علّامه رحمةالله پس از بحثهائى طويل الذَّيل در اصول و فروع موارد اختلاف شيعهء اماميّه با عامّه بعد از آنچه كه ما انتخاب و بيان كرديم مطلب را ادامه مىدهد تا مىرسد به يك مسألهء مهم از موارد اختلاف شيعه با عامّه و آن مسألهء : نَزَاهَةُ النَّبِىِّ صلّى الله عليه و آله و سلّم عَنْ دَنَاءَةِ الآبَاءِ وَ عَهْرِ الامَّهَات است ، و در اين بحث فرموده است : واجب است پيامبر از پستى و رذالت نَسَب در پدران ، و از زانيه بودن مادران منزّه باشد . « 3 »
صفات نبى در شيعه و اهل سنّت
اماميّه بر آنند كه پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم واجب است از دنائت و پستى نسب در آباء و از زانيه بودن مادرانش منزّه بوده باشد . و خودش نيز از رذائل و افعالى كه دلالت بر پستى كند به طورى كه مردم او را مسخره نمايند و استهزاء كنند و به او بخندند منزّه باشد . زيرا آن گونه كارها و صفات منزلت وى را از قلوب ساقط مىكند و مردم را از انقياد و اطاعتش تنفّر مىدهد . و اين مطلبى است كه به ضرورتى كه أبداً قبول شك و ريب نمىكند ، معلوم مىباشد .
و سنِّىها همگى در اين مسأله با اماميّه مخالفت دارند :
امَّا أشاعِرهء از آنان به اعتبار نفى حسن و قبح . پس لازم است بر آنها كه مذهبشان جواز بعثت ولد زنا باشد آن ولد زنائى كه براى جميع مردم معلوم است .
و أيضاً پدرش عامل به همهء فواحش و أبلغ أصناف شِرك بوده باشد به حدِّى كه مردم او را مسخره كنند ، و به او بخندند ، و در كوچه و بازار او را هو كنند و او را از
هامش
( 1 ) مضمون آيهاى از سورهء قرآن نيست اقتباس از آن است .
( 2 ) « نهج الحقّ و كشف الصّدق » ص 99 و ص 100 .
( 3 ) در « اقرب الموارد » آورده است : دَنَأ ( ع ) ، يَدْنَأُ وَ دَنُوَ ( ر ) يَدْنُوُ دُنُوءَةً وَ دَنَاءَةً : كان دَنِيئاً . الدَّنِىءُ : الخسيس الدّون و - الّذى لا خير فيه ج دُنَآء و أدْنَاء . و منه اهل الدَّنَاءَة هم أهل الشَّنَاءَة .