2 - مىگويند : اى قوم از ذكر آنان روى بگردانيد ، چرا كه اين گونه گفتار ، گفتار رافضيان است .
3 - من به خداوندِ با هيمنه و با سيطره بيزارى مىجويم از مردمانى كه رافضى بودن را محبّت خاندان فاطمه مىپندارند .
4 - بر آل و اهل بيت رسول خدا باد صلوات پروردگار من ! و لعنت او بر آن انديشهء جاهليّت باد ! »
و همچنين از اوست بنا به روايت ابن حجر مكّى در كتاب « صواعق » :
يَا أهْلَ بَيْتِ رَسُولِ اللهِ حُبُّكُمُ * فرْضٌ مِنَ اللهِ فِى الْقُرْآنِ أنْزَلَهُ 1
كفَاكُمُ مِنْ عَظِيمِ الْقَدْرِ أنَّكُمُ * من لَا يُصَلِّى عَلَيْكُمْ لَا صَلَوَةَ لَهُ 2
1 - « اى اهل بيت رسول خدا ! محبّت شما فرض و واجب است از ناحيهء خدا در قرآنى كه فرستاده است !
2 - براى عظمت قدر و منزلت شما همين بس است كه شما كسانى مىباشيد كه اگر كسى در نمازش بر شما صلوات نفرستد ، نمازش باطل است . »
و از محمد بن يوسف زَرَنْدى روايت است كه : چون محمد بن ادريس شافعى مُطَّلبى تصريح به محبتش نسبت به اهل بيت پيامبر صلّى الله عليه و آله و سلّم نمود ، و بر وى در ضمن گفتارى طويل انتقاد و مذمّت نمودند ، وى بر صاحبان گفتارِ تخطئه اين ابيات را سرود :
إذَا نَحْنُ فَضَّلْنَا عَلِيًّا فَإنَّنَا * رَوَافِضُ بِالتَّفْضِيلِ عِنْدَ اولِى الْجَهْلِ 1
وَ فَضْلُ أبِى بَكْرٍ إذَا مَا ذَكَرْتُهُ * رُمِيتُ بِنَصْبٍ عِنْدَ ذِكرِىَ لِلْفَضْلِ 2
فَلَا زِلْتُ ذَا رَفْضٍ وَ نَصْبٍ كِلَاهُمَا * بِحُبَّيْهِمَا حَتَّى أُوَسَّدَ فِى الرَّمْلِ 3
1 - « زمانى كه ما سخنى از أفضليت على به ميان آوريم ، مردم نادان به واسطهء اين تفضيل ما را رمى به رفض مىكنند .
2 - و چون فضيلت ابوبكر را ذكر كنم در آن وقت مرا رَمْى به نصب مىكنند .
3 - بنابراين من پيوسته رافِضى و ناصبى مىباشم به واسطهء محبت على و