نمودهاند ، لكن بسته گلى از بوستان محبّت أنوار ولايت چيده ، به مشام طالبين حقّ و هدايت برساند تا تطريف دماغى براى ناظرين حاصل آيد . « 1 »
اللَّهم اجعَلنا من المتمسّكين بولايتهم ، و الرّاسخين فى محبّتهم ، و الآمنين من الفزع الاكبر بشفاعتهم بحقّهم يا الله . « 2 »
رد استدلال مالكىها بر جواز وطى غلام
حقير گويد : طائفهء مالكيّه وطى غلام را مباح مىشمرند . و در تواريخ و سيَر در احوال مشايخ مالكيّه از علماء و قضات و ارباب فتوى و أئمّهء جماعاتشان كه داراى غلام بودهاند حكايات و قضاياى شرمآورى هست كه جاى انكار نمىباشد .
هم اكنون هم مالكيّه اين عمل را انكار ندارند ، و در مقام بحث از رئيسشان : مالِك بن أنَس از فتواى او دفاع مىكنند ، و حِلّيّت آن را مطابق مطلقات مىشمارند .
حضرت سرور گرامى و صديق ارجمند آية الله حاج سيد موسى شُبَيْرى زنجانى دامت بركاته مىفرمودند : من وقتى در مدينهء طيّبه با بعضى از مشايخ مالكيّه در اين موضوع يعنى دربارهء جواز وطى غلام گفتگو كردم .
او گفت : آيه قرآن :
وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ ، إِلَّا عَلى أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ
« 3 » دلالت دارد بر جواز ، زيرا لفظ
ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ
عامّ است و شامل غلام و كنيز هر دو مىگردد .
من گفتم : غلام از مدلول اين آيه به اجماع خارج است .
او گفت : اجماع براى شماست ولى براى ما اجماعى نمىباشد - انتهى .
حقير گويد : آيه اطلاق ندارد تا سخن از تخصيص و عدم تخصيص به ميان آيد . زيرا به قرينهء ذكر ازواج و متعارف بودن آميزش با آنها در خصوص قُبُل ، مراد از
هامش
( 1 ) تا اينجا مطالب وارده در كتاب « سُنَّة الهداية » آقا محمد على بهبهانى فرزند وحيد بهبهانى : آقا محمد باقر است بنا بر نقل مرحوم صاحب حاشيه .
( 2 ) اين دعاى عربى ممكن است تتمهء مطالب صاحب كتاب « سنّة الهداية » باشد و أظهر آن است كه انشاء صاحب حاشيه بوده باشد .
( 3 ) آيه 5 و 6 از سورهء 23 : مؤمنون .