ابو محمد مىگويد : مُفاد جواب مالِك آن است كه : ابو حنيفه بر خطاى خودش پافشارى مىكند ، و براى آن اقامهء حجّت و برهان مىنمايد ، و در صورتى كه صواب به او نشان داده شود و مبيّن گردد ، معذلك به آن بر نمىگردد . « 1 »
صدر اين روايت را خطيب از شافعى از مالِك با سند ديگر در بيان فقه ابو حنيفه ذكر كرده است . « 2 »
نوزدهم : با سند صحيح خود روايت مىكند از ابو بلال أشعرى كه گفت : از ابويوسف قاضى شنيدم مىگفت : من با شريك ، و ابراهيم بن أبى يحيى ، و حَفص بن غِياث ، نزد هارون الرَّشيد بوديم . هارون از مسألهاى پرسش كرد .
ابراهيم بن أبى يحيى گفت : صالح غلام توأمه از أبوهريره براى ما حديث نمود كه رسول خدا صلى الله عليه ( و آله ) و سلّم ( چنان فرمود ) .
و شريك گفت : حديث كرد براى ما ابو اسحق از عمرو بن مَيْمون كه عُمَر بن خَطَّاب چنين گفت .
و حَفص گفت : حديث كرد براى ما أعمش از ابراهيم از عَلْقمه كه عبد الله چنان گفت .
أبو يوسف مىگويد : هارون به من گفت : تو چه مىگوئى ؟ !
من گفتم : مىگويم : ابو حنيفه چنين گفت .
أبو يوسف مىگويد : هارون به من گفت : خَاكْ بِسَرْ .
خطيب مىگويد : قُلْتُ : تَفْسِيرُهُ تُرَابٌ عَلَى رَأسِكَ . « 3 »
جالب توجه است كه در اينجا فقط عبارت « خاك بسر » را هارون به زبان فارسى گفته است و خطيب تفسير و معنى آن را به زبان عربى آورده است .
بيستم : با سند خود روايت كرده است از عبد الله بن مبارك كه گفت :
هامش
( 1 ) « تاريخ بغداد » ، ج 13 ص 421 .
( 2 ) همين مصدر ص 337 و ص 338 .
( 3 ) همين مصدر ج 13 ص 422 و ص 423 .