من مىگويم : أبوذرّ غفارى صحابى رضى الله عنه بر كُمَيْت مقدّم مىباشد . أبوذرّ مدتى در دمشق اقامت كرد ، و دعوت خود را به تشيّع منتشر مىنمود ، و مذهب و آرائش را پخش مىكرد ، و نظرى جز تشيّع علوى نداشت . جمعى در خود شام دعوتش را پذيرفتند ، و ندايش را قبول كردند ، پس از شام به صرفند مسافرت كرد ، و به ميس رفت . و اين دو ناحيه ، از اطراف و توابع شام مىباشند از قراء جبل عامِل . ايشان را نيز به تشيّع دعوت نمود و پذيرفتند . بلكه در كتاب « أمَلُ الآمِل » اين طور مذكور است كه : چون ابوذر را به شام تبعيد نمودند ، چند روزى كه درنگ كرد ، جماعت كثيرى به تشيّع گرويدند ، در اين حال معاويه او را به قراء اطراف اخراج كرد ، و أبوذر به جبل عامِل رسيد . و اهل جبل عامِل از آن روز تشيّع را اختيار كردند .
و اوّلين طبقه از مشاهير أئمَّهء علم كلام از شيعيان ، در طبقهء نخستين كُمَيْل بن زياد نزيل كوفه بود . وى از دست پروردگان مدرسهء أميرالمؤمنين عليه السّلام در علوم مىباشد . حضرت به او خبر داد كه حَجَّاج او را مىكشد . و حَجَّاج او را در كوفه تقريباً در سنهء هشتاد و سه بكشت .
سُلَيْم بن قَيْس هِلَالى تابِعى . حجّاج با شدّتى هر چه تمامتر او را طلب كرد تا به قتل برساند ، ليكن به وى دست نيافت . و سُلَيْم در ايَّام حَجَّاج بمرد . سُلَيْم از خواص أميرالمؤمنين عليه السّلام بود .
حارث أعْوَر هَمْدانى صاحب مناظرات در اصول مىباشد . وى از شاگردان مكتب أميرالمؤمنين عليه السّلام مىباشد ، و در سنهء 65 وفات كرد .
جابر بن يزيد بن حارث جُعْفى : أبوعبدالله كوفى متبحّر در اصول و ساير فنون علوم دين . وى از شاگردان و دست پروردگان حضرت امام محمد باقر عليه السّلام مىباشد .
و بعد از اين طبقهء ، در طبقهء پسين ، جهابذه و استادانى در علم كلام به ظهور رسيدند مثل قَيْس بن ماصِر . علم كلام را از حضرت امام زين العابدين على بن الحسين عليه السّلام بياموخت .
و حضرت امام صادق عليه السّلام بر حَذَاقَتِ وى گواهى دادهاند و گفتهاند : أنْتَ
امام شناسى (فارسى) — صفحة 124
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٢٤