كوه تلألؤ و درخشندگى داشت ، بخصوص در عراق و ايران ، و شهر بغداد و شهر قُم مَهْبط طُلَّاب علم بوده است و اساتذهء درس و رجال تأليف نيز در اين دو مكان بودهاند .
سير علوم و تاريخ شيعه در عصر غيبت كُبْراى امام عليه السّلام
غيبت صغرى با موت على بن محمد سَمُرى - رضوان الله عليه - پايان يافت در سنهء 329 و پس از آن غيبت كبرى واقع شد . و از آن غيبت حضرت حجّت - عجّل الله فرجه - ظهور نموده و بيرون مىآيند . و فرق ميان دو غيبت آن است كه : در غيبت صغرى خواصّ از مواليان امام موفّق به مشاهده و اجتماع با وى مىشدهاند ، و اما در غيبت كبرى كه اينك ما در آن هستيم موفّق به زيارت و ديدارش نمىگردند مگر خواصّ از خواصّ .
وَفَّقَنَا اللهُ تَعَالَى لِمُشَاهَدَةِ تِلْكَ الطَّلْعَةِ الرَّشِيدَةِ وَ الْغُرَّةِ الْحَمِيدَةِ ، وَ جَعَلَنَا مِنْ أنْصَارِهِ وَ أعْوَانِهِ فِى غَيْبَتِهِ وَ عِنْدَ ظُهُورِهِ ، إنَّهُ سَمِيعٌ مُجِيب « 1 » .
هامش
( 1 ) « تاريخ الشّيعة » آية الله حاج شيخ محمّد حسين مظفر ، ص 42 تا ص 66 .