الأولياء » از أبو طفيل در احتجاج به حديث غدير در روز رحبه و مناشدهء أمير المؤمنين عليه السّلام حديث مفصّلى نقل مىكند و در آن تعداد أصحابى را كه شهادت دادند ، هفده نفر ذكر مىكند كه از ايشانند : خزيمة بن ثابت ، سهل بن سعد ، عدىّ بن حاتم ، عقبه بن عامر ، أبو أيّوب أنصارى ، أبو سعيد خدرى ، أبو شريح خزاعى ، أبو قدامهء أنصارى ، أبو ليلى ، و أبو الهيثم بن تيّهان . و سپس آن بزرگواران ، خصوصيّات روز غدير خمّ با سفارش پيامبر دربارهء ثقلين : كتاب خدا و عترت و دربارهء ولايت را گواهى مىدهند . « 1 »
[ روايت خطيب خوارزم و بيان معنى منا شده ]
و موفّق بن أحمد : خطيب خوارزم با سند متّصل خود ، از سعيد بن وهب ، و عبد خير روايت كرده است كه ايشان مناشدهء أمير المؤمنين عليه السّلام و پاسخ أصحاب رسول خدا به لفظ فقام عدّة من أصحاب النّبىّ صلّى اللّه عليه و آله و حكايت حديث موالات را بيان كردهاند .
و پس از آن گويد : يقال : نشدتك اللّه ، و ناشدتك اللّه ، و أنشدتك بالله ، أى سألتك به و طلبت إليك . و هو مجاز قولهم : نشد الضّالّة ينشدها إذا طلبها . و أنشدها إذا عرّفها . « 2 » « چون گفته شود : نشدتك اللّه ، و يا ناشدتك اللّه ، و يا أنشدتك بالله در هر سه صورت معناى آن اينست كه : من بحقّ خدا از تو مىپرسم و از تو طلب مىكنم . و اين استعمال مجازى است از گفتار عرب كه مىگويد : نشد الضّالّة ينشدها يعنى از حيوان گم شده جويا شد و آن را پىجوئى و طلب نمود . و چون بگويد : أنشد الضّالّة يعنى آن را معرّفى كرد و خصوصيّات آن را شناسانيد . » و اين أثير در ترجمهء أحوال عبد الرّحمن بن مدلج آورده است كه : ابن عقده با إسناد خود از أبو غيلان : سعد بن طالب ، از أبو اسحق ، از عمرو بن ذى مرّ و يزيد بن يثيع و سعيد بن وهب و هانئ بن هانى روايت كرده است - و أبو اسحق گويد : كسانى را كه اين حديث را براى من روايت كردهاند ، نمىتوانم به شمارش درآورم -
هامش
( 1 ) - « ينابيع المودة » طبع أوّل اسلامبول ، ص 38 .
( 2 ) - « مناقب خوارزمى » طبع سنگى ، ص 94 ، و طبع حروفى ، ص 95 .