ننمود ؟ ! و آيا آن چشم را پس از آنكه نورش رفته بود و نابينا شده بود ، بازنگردانيد و بينا نكرد » ؟ ! و صاحب بن عبّاد گويد :
الّذى كفّله صغيرا و ربّاه * و بالعلم و بالحكمة غذّاه 1
و على كتفه رقاه و ساهمه * فى المسجد و ساواه 2
و قام بالغدير و ناداه * و رفع ضبعه و أعلاه 3
و قال : من كنت * مولاه فعلىّ مولاه 4
اللّهمّ وال من والاه * و عاد من عاداه
« 1 » 5 1 - « على آن كسى است كه پيغمبر در دوران كودكى كفيل او بوده و تربيتش نمود و به علم و حكمت او را غذا داد .
2 - و در فتح مكّه بر روى دوش خودش او را بلند كرد و در مسجد خودش او را سهيم كرده و با خود مساوى قرار داد .
3 - و در روز غدير خمّ او را بر روى دست بلند كرده و ندا در داد درحالىكه بازويش را برافراشته بود ، 4 - و گفت : هر كس من مولاى او هستم على مولاى اوست .
5 - بار پروردگارا ، صاحب اختيار آنكس باش كه على را صاحب اختيار خود داند ، و دشمن آنكس باش كه على را دشمن دارد . »
[ أشعار مهيار ديلمى دربارهء بيعت غدير 14 ]
و مهيار ديلمى « 2 » گويد :
هامش
( 1 ) - « مناقب » ج 1 ، ص 530 .
( 2 ) - أبو الحسن مهيار بن مرزويه ديلمى بغدادى از بزرگترين رجال ادب و عربيّت است و از جهت اتقان از شعراى درجهء يك به شمار مىرود . بزرگان علم و ادب از محضر او استفاده مىكردند زيرا كه او بزرگترين رايت ادب عرب را در بين مشرق و مغرب بلند كرد . مهيار از بزرگان عالم تشيّع است و در اشعار خود با حجّت و برهان و استدلال متين پيش مىرود . و از مهمترين اركان شعر علوى و مؤيّد مذهب در زمان خود به شمار مىرود .
مهيار أصلا مجوسى و ايرانى الأصل بوده و همانطور كه سابقا ذكر كرديم بنا به گفتهء عبد الجليل قزوينى در كتاب « النقض » از اولاد انوشيروان عادل بوده است . مهيار به دست سيّد رضىّ اسلام آورد و