افاده نموده « 1 » .
و نيز گويد : أبو الحسن علىّ بن محمّد بن خطيب جلّابى معروف بن ابن مغازلى در كتاب « مناقب » ، بنابه نقل شيخ أبو الحسن يحيى بن حسن بن حسين بن على اسدىّ حلّى ربعى معروف به ابن بطريق « 2 » در كتاب « العمدة فى عيون صحاح الأخبار فى مناقب إمام الأبرار أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب وصىّ المختار » روايت كرده است كه : براى من روايت كرد أبو القاسم فضل بن محمّد بن عبد الله اصفهانى چون در شهر واسط بر ما وارد شد ، بطورى كه از روى كتابش مىخواند و إملا مىكرد در بيستم شهر رمضان سنهء 434 ، گفت : روايت كرد براى من محمّد بن علىّ بن عمر بن مهدى ، گفت : روايت كرد براى من سليمان بن أحمد بن أيّوب طبرانى ، گفت : روايت كرد براى من أحمد بن إبراهيم بن كيسان ثقفى اصفهانى ، گفت : روايت كرد براى من اسماعيل بن عمر بجلى ، گفت : روايت كرد براى من مسعر بن كدام ، از طلحة بن معروف ، از عمر بن سعد كه گفت : من حضور داشتم كه على امير المؤمنين عليه السّلام بر فراز منبر ، اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله را سوگند مىداد كه هر كس آنچه را كه در روز غدير خم از پيغمبر شنيده است بگويد و شهادت دهد ! دوازده نفر برخاستند و شهادت دادند . از ايشان بود أبو سعيد خدرى و أبو هريره و أنس بن مالك . شهادت دادند كه آنها همگى شنيدند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : من كنت مولاه فعلىّ مولاه ، اللّهمّ وال من
هامش
( 1 ) - « عبقات » ، جلد غدير طبع دوّم ، ص 8 و ص 9 . مير حامد حسين چنان كه خود در ابتداى اين مجلّد گويد : اين كتاب را در ردّ « تحفهء عزيزيّه » تصنيف كرده ، و از افادات والد ما جدش علّامه مولى محمّد قلى - رحمة الله عليه - استعانت جسته است . و مولانا سيّد محمد قلى كه از اعاظم علماى اسلام و پاسداران مكتب تشيّع بوده است كتاب « تشييد المطاعن و كشف الضّغائن » را در ردّ « تحفهء اثنا عشريّه تصنيف » كرده است . تولّدش در 1188 و رحلتش در 1268 در شهر لكهنو واقع شد . « تحفهء اثنا عشريّه » را شاه ولىّ الله صاحب هندى تصنيف كرده است ، و خواجه عبد الله كابلى در كتاب « صواقع » به تقليد او برخاسته و از او تأييد كرده است .
( 2 ) - ابن مغازلى شافعى از أجلّاء و أكابر علماء عامّه است و در سنهء 483 وفات كرده است ، و ابن - بطريق بنا به نقل ابن حجر عسقلانى در « لسان الميزان » نزد حمصى رمزى علم فقه و كلام را بنابر مذهب اماميّه خوانده است ، و مدّتى در بغداد ساكن بوده و سپس در واسط به عبادت اشتغال داشت . وفات او در شعبان سنهء 600 در هفتاد و هفت سالگى اتّفاق افتاد .