ندارد خدا بگويد : اى پيغمبر ما ! تو كافران را به إسلام و حكم خدا دعوت كن ، و من البتّه آنها را رهبرى نمىكنم ، و راه ايمان را نشان نمىدهم مگر در مورد اتمام حجّت ! علاوه بر اين ما پيوسته بالعيان مىبينيم كه خداوند پيوسته كافران را هدايت مىكند ، و گروه گروه مسلمان مىشوند و خداوند وعدهء هدايت ايشان را إجمالا داده است ، آنجا كه فرمايد :
وَ اللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
( آيه 213 ، از سورهء 2 : بقره ) « و خداوند هر كس را كه بخواهد به راه راست هدايت مىنمايد » .
و از آنچه كه بيان شد ، روشن شد كه مراد از عدم هدايت كافران آنست كه خداوند آنها را در مقاصد و مهمّات خود آزاد نمىگذارد ، و در توسّل به أسباب عاديهء دنيويّه براى خاموش كردن نور خدا و أحكام نازل شده از جانب او يله و رها نمىكند . زيرا كه هميشه كافران و ظالمان و فاسقان روى سوء سريره و نيّات خود مىخواهند دست به اسبابى زنند ، تا سبب خدا را دگرگون كنند ، و با اين أسباب به مسبّبات منويّهء خود كه محو دين و كلمهء حقّ باشد نائل گردند . در اين حال خداوند راه جريان و سريان أسباب صوريّه را مىبندد ، و از وصول به غايات و مسبّبات جلوگير مىشود . زيرا كه سببيّت أسباب به دست خدا است ، و هيچگاه حضرت خداوندى مقهور و محكوم أسباب ساخته شده به دست خود نخواهد شد .
اين گروه چه بسا در مساعى خود به هدفهايشان موفّق مىشوند ، و در زمانهاى كوتاهى دست مىيابند و بلند پروازى نموده استعلا مىجويند و استكبار مىورزند ، ليكن دير زمانى نمىپايد كه علم ايشان واژگون و خدعهء آنها به خود آنها بازگشت مىكند .
وَ لا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ
. ( آيه 43 ، از سورهء 35 : فاطر ) « مكر بد و خدعهء بد نمىچسبد ، و واجب و لازم نمىشود ، مگر به أهل آن مكر » .
كَذلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْحَقَّ وَ الْباطِلَ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفاءً وَ أَمَّا ما يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الْأَرْضِ كَذلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ
. ( آيه 17 ، از سورهء 13 : رعد )