كسى كه از پيوستگى با تو كنار افتاده است ، گمراه شده است ! و كسى كه به تو راه نيابد ، به خدا راه نيافته است ! و كسى كه به ولايت تو وارد نشود ، از خدا بهره و نصيبى ندارد ، خداوند مىفرمايد :
وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى
« 1 » .
« و حقّا كه من آمرزندهام كسى را كه بازگشت كند ، و ايمان بياورد ، و عمل صالح انجام دهد ، و سپس هدايت يابد » . يعنى به سوى ولايت تو هدايت يابد ، و در آستان ولايت راه پيدا كند .
و خداوند تبارك و تعالى مرا أمر كرده است كه آن حقوقى را كه از من براى مردم واجب كرده است ، من نيز مثل آن حقوق را از تو براى مردم واجب كنم ، و حقّ تو مفروض و واجب است بر هر كس كه به من ايمان آورده است . و اگر تو نبودى حزب خدا شناخته نمىشد ! و بواسطهء تو دشمن خدا شناخته مىشود .
كسى كه خدا را به ولايت تو ملاقات و ديدار نكند ، خدا را با هيچ چيز ديدار نكرده است ! و خداوند عزّ و جلّ نازل كرده است :
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ
يعنى در ولايت تو اى على ! و اگر آنچه را كه دربارهء ولايت است تبليغ نكنى ، اصلا نبوّت خود را انجام ندادهاى ! و آنچه را كه دربارهء ولايت تو خداوند به من نازل كرده است ، اگر تبليغ نكنم ، عمل من حبط و نابود مىشود ! و هر كس كه خداوند را بدون ولايت تو ديدار كند ، أعمالش حبط و نابود مىگردد ! و فرداست كه خداوند به وعدههائى كه به من داده است ، وفا مىكند ! و آنچه را كه من مىگويم گفتار پروردگار من است تبارك و تعالى ، و آنچه را كه من گفتهام ، گفتار خداست كه دربارهء تو نازل كرده است « 2 » .
و عيّاشى از مفضّل بن صالح ، از بعضى أصحاب ، از حضرت باقر ، و يا حضرت صادق عليه السّلام آورده است كه چون آيه
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ /
« 3 » بر رسول خدا وحى
هامش
( 1 ) - آيه 82 ، از سورهء 20 : طه .
( 2 ) - « غاية المرام » ج 1 ، ص 335 و ص 336 حديث دوّم ، و « تفسير الميزان » ج 6 ، ص 56 .
( 3 ) - آيه 55 ، از سورهء 5 : مائده .