از شيخ صدوق با سلسله سند متّصل خود از محمّد بن فيض بن مختار ، از پدرش ، از حضرت باقر عليه السّلام ، از پدرش ، از جدّش روايت شده است كه : رسول خدا صلى الله عليه و آله روزى سواره بيرون رفت ، و أمير المؤمنين عليه السّلام پياده بيرون شد . رسول خدا فرمود : اى على ! يا تو هم سوار شو ، و يا از آمدن صرفنظر كن ! زيرا كه خداوند عزّ و جلّ به من أمر كرده است كه : زمانى كه من سوار مىشوم ، تو هم بايد سوار شوى ! و زمانى كه من پياده مىروم ، تو هم بايد پياده به روى ! و زمانى كه من مىنشينم تو هم بايد بنشينى ! مگر اينكه در حدّى از حدود خدا و در أمرى باشد كه بايد تو به آن قيام كنى ! خداوند مرا به كرامتى ، بزرگ و مكرّم نداشته است ، مگر آنكه تو را به مثل آن أمر ، بزرگ و مكرّم داشته است ! خداوند مرا به نبوّت و رسالت برگزيده است ، و تو را ولىّ من در اين أمر قرار داده است كه : در حدود نبوّت قيام كنى ! و در مشكلترين امور آن متعهّد گردى ! سوگند به آن كسى كه محمّد را به حقّ برگزيده است ، كسى كه تو را إنكار كند ، به من ايمان نياورده است ! و كسى كه تو را تكذيب كند ، به من إقرار نكرده است ! و كسى كه به تو كافر شود ، به من نگرويده است ! فضل و شرف تو از من است ، و فضل و شرف من از خداست ، و اينست گفتار خدا كه :
قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ
« 1 » .
« بگو به فضل خدا و به رحمت او بايد شاد گردند ، كه آن از آنچه كه مردم گرد مىآورند و جمع مىكنند ، مورد انتخاب و پسند است » .
[ روايت فيض بن مختار دربارهء آيه تبليغ ]
مراد از فضل خدا ، نبوّت پيغمبر شماست ! و مراد از رحمت خدا ، ولايت علىّ بن أبي طالب است . فبذلك يعنى به نبوّت و ولايت فليفرحوا بايد شيعه شاد شوند ، كه هو خير ممّا يجمعون آن بهتر است از آنچه را كه مخالفين شيعه براى خود از أهل و مال و فرزند گرد مىآورند ، در اين دار دنيا . سوگند به خدا اى على ! كه خداوند تو را نيافريده است ، مگر براى آنكه عبادت او را انجام دهى ! و معالم دين خدا بواسطهء تو شناخته شود ! و راههاى خراب و كهنه و مندرس با تو اصلاح گردد !
هامش
( 1 ) - آيه 58 ، از سورهء 10 : يونس .