« و ما ذكر را به سوى تو فرستاديم ، تا اينكه آنچه را كه به سوى مردم نازل شده است ، براى ايشان مبيّن و روشن سازى ! و به اميد آنكه ايشان تفكّر كنند » .
و نيز فرمايد :
وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ وَ سَوْفَ تُسْئَلُونَ
« 1 » .
« و حقّا كه اين قرآن براى تو و براى قوم تو ذكر است ، و به زودى مورد پرسش قرار خواهيد گرفت » ! و نيز خداوند فرمايد :
أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ
« 2 » .
« از خداوند اطاعت كنيد ! و از رسول خدا و از صاحبان امر كه از شما هستند اطاعت كنيد » ! و نيز فرمايد :
وَ لَوْ رَدُّوهُ
إلى الله و
إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ /
« 3 » .
« و اگر آن امر مورد اختلاف را به سوى خدا و به سوى رسول خدا و به سوى صاحبان أمرى كه از آنهاست رد كنند ، آن كسانى كه اهل استنباط و درايتند از آنها ، آن را خواهند فهميد » .
در اينجا مىبينيم كه أمر را ردّ كرده است - أمر مردم را - به سوى صاحبان أمرى كه از ايشان هستند ، آنان كه خداوند أمر كرده است كه مردم از ايشان إطاعت كنند و امور خود را به سوى ايشان إرجاع دهند .
چون رسول خدا صلى الله عليه و آله از حجّة الوداع مراجعت كرد ، جبرائيل عليه السّلام بر او نازل شد و گفت :
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ
« 4 » .
رسول خدا پس از نزول اين آيه ، در ميان مردم ندا در داد ، و آنان مجتمع شدند ، و أمر كرد كه زير درختهاى سمر را پاك كردند ، و خطبه خواند و فرمود : [ يا ] أيّها النّاس من وليّكم و أولى بكم من أنفسكم ؟ ! فقالوا : الله و رسوله . فقال : من كنت مولاه فعلىّ مولاه ، اللّهمّ وال من والاه ، و عاد من عاداه .
هامش
( 1 ) - آيه 44 ، از سورهء 43 : زخرف .
( 2 ) - آيه 59 ، از سورهء 4 : نساء .
( 3 ) - آيه 82 ، از سورهء 4 : نساء . و كلمهء « إلى الله » در قرآن شريف نيست .
( 4 ) - آيه 67 ، از سورهء 5 : مائده .