نِعْمَتِي
، و كمال دين به ولاية علىّ بن أبي طالب عليه السّلام است .
پيغمبر اكرم ، در اين حال با خود حديث نفس مىكرد كه : امّت من تازه مسلمانند و به عهد جاهليّت نزديك . و اگر من هر وقت ايشان را به ولايت دربارهء پسر عمويم على خبر دهم يك گويندهء آنها چنين مىگويد ، و يك گويندهء ديگر چنان و البتّه اين را من به زبان نياوردم بلكه حديث نفسى بود كه در دل با خود داشتم - .
در اين حال إراده و عزيمت إلهى به من رسيد و به شدّت مرا بيم داد كه اگر تبليغ نكنم مرا عذاب خواهد نمود ، و اين آيه فرود آمد :
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ
.
رسول خدا دست على را گرفت ، و گفت : أيّها النّاس ! هيچ پيامبرى از پيامبران پيش از من نبوده است ، مگر آنكه خداوند عمرى را به ايشان عنايت فرمود ، و سپس آنها را به سوى خود خواند ، و آنها دعوت او را لبّيك گفتند و به دار آخرت ارتحال نمودند . و من نزديك است كه خوانده شوم و إجابت كنم ! و من در پيشگاه خداوندى در موقف مورد بازپرسى قرار مىگيرم ، و شما نيز بازپرسى خواهيد شد ! شما چه مىگوئيد ؟ ! امّت گفتند : شهادت مىدهيم كه تو تبليغ رسالت كردى ! و نصيحت نمودى ، و آنچه بر عهدهات بود تأديه فرمودى ! و خداوند عالىترين جزاى پيامبران را به تو مرحمت كند ! پيغمبر سه بار گفت : اللّهمّ اشهد و پس از آن گفت : يا معشر المسلمين ! هذا وليّكم بعدى ، فليبلّغ الشّاهد الغائب ! « اى گروه مسلمانان : اين ( على ) ولىّ شماست پس از من ، و حضّار بايد به غائبين بگويند ، و مطلب را برسانند » ! حضرت باقر عليه السّلام گفتند : سوگند به خداوند كه : على عليه السّلام ، أمين خدا بود در خلقش ، و أمين خدا بود بر غيبش ، و بر دينش ، آن دينى كه آن را براى خود مىپسنديد و بدان راضى بود .
چون زمان رحلت رسول خدا فرا رسيد ، على را إحضار كرد ، و گفت : اى على من تو را أمين قرار مىدهم بر آنچه خداوند مرا بر حفظ آن أمين قرار داده است ، از علمش ، و از غيبش ، و از خلقش ، و از دينش : آن دينى كه خداوند براى خود