يكدگر ندارند .
[ روايت حضرت باقر عليه السّلام در شأن نزول آيه تبليغ ]
أمّا در شأن نزول آيه تبليغ ، در كتاب « غاية المرام » از طريق خاصّه هشت حديث ، و از طريق عامّه ، نه حديث روايت كرده است « 1 » .
از جهت كتب روايتى و تفسيرى و تاريخى أصحاب ما إماميّه - رضوان الله عليهم - در شأن نزول اين آيه دربارهء ولايت علىّ بن أبي طالب عليه السّلام خلافى نيست ، و متسالم عليه بين آنهاست ، و ما از بعضى از مصادر حديث آنها چند روايت مىآوريم ، و پس از آن به ذكر روايات وارده در كتب عامّه مىپردازيم :
محمّد بن يعقوب كلينى ، از محمّد بن يحيى ، از أحمد بن محمّد ، و محمّد بن الحسين ، هر دو از محمّد بن إسماعيل بن بزيع ، از منصور بن يونس ، از أبو الجارود ، از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام روايت مىكند كه أبو الجارود گفت : من از حضرت أبو جعفر شنيدم كه مىفرمود :
خداوند عزّ و جلّ ، پنج چيز بر مردم واجب كرده است ، و ليكن اين مردم ، چهار چيز از آن را گرفتند ، و يكى را رها كردند ! من عرض كردم : فدايت شوم ! آيا نام آنها را براى من بيان مىكنيد ؟ ! حضرت فرمود : نماز ، مردم در ابتداء نمىدانستند چطور نماز بخوانند ، جبرائيل نازل شد ، و گفت : اى محمّد مردم را به نمازشان و اوقات نمازشان مطّلع كن ! پس از آن زكات نازل شد ، و گفت : اى محمّد ! مردم را به مسائل زكاتشان آشنا كن ! همان طورى كه به مسائل نمازشان آشنا كردى ! و سپس روزه نازل شد ، زيرا قبل از اين نزول ، رسول خدا صلى اللّه عليه و آله چون روز عاشوراء مىشد ، به أطراف قريهها كه در حوالاى آن حضرت بودند ، نماينده مىفرستاد ، تا آن روز را روزه بگيرند ، چون روزه نازل شد ، در ماه رمضان كه بين شعبان و شوّال است نازل شد .
و سپس حجّ نازل شد ، و جبرائيل نازل شد و گفت : ايشان را از مسائل حجّشان آگاه گردان ! همانطور كه از نمازشان و زكاتشان و روزهشان آگاه گردانيدى ! و در آخر ولايت نازل شد ، و اين نزول در روز جمعه در عرفات بود ، كه خداوند عزّ و جلّ اين آيه را فرستاد :
الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ
هامش
( 1 ) - « غاية المرام » ج 1 ، از ص 334 تا ص 336 .