اين آيه را دو تفسير است :
نخست اين كه : مقصود از « متلقّيان » فرشتهء موكل به حسنات و فرشتهء موكل بر سيئات است ، و در خبرى از رسول خدا ( ص ) آمده است كه گفت : « نويسندهء كارهاى نيكوى ( حسنات ) شخص در طرف راست او قرار دارد ، و نويسندهء كارهاى بدش ( سيئات ) در طرف چپ ، و مصاحب طرف راست شخص بر مصاحب چپ فرمانروايى دارد ، پس چون حسنهاى از او صادر شود ، مصاحب راست آن را ده مىنويسد ، و چون سيئهاى از او صادر شود ، مصاحب راست به مصاحب چپ مىگويد : او را هفت ساعت مهلت ده تا شايد تسبيح گويد يا طلب آمرزش كند » ، « 11 » و در خبرى ديگر چنين آمده است : « مصاحب چپ / 471 قلم را از نوشتن سيئات بنده خطاكار يا بدكار باز مىدارد ، پس اگر پشيمان شود و استغفار كند ، آنها را كنار مىگذارد و گرنه همهء آنها را تنها يكى مىنويسد » . « 12 » و در كتاب سعد السعود آمده است « آنان در هنگام نماز صبح بر مؤمن فرود مىآيند ، و با آمدن آنان دو فرشتهء موكل براى نوشتن اعمال شب در هنگام روز با نامهء اعمال او بالا مىروند ، پس چون خورشيد غروب كند موكلان به نويسندگى شب فرود مىآيند ، و فرشتگان موكل روز با نامهء اعمال او با همين نامه به سوى خداى عزّ و جلّ صعود مىكنند ، و اين كيفيت تا زمان رسيدن مرگ او جريان دارد ، و چون اجل فرا رسد ، به آن مرد مىگويند : خدا جزاى خيرت دهد كه دوست و مصاحب خوبى براى ما بودى ، و چه بسيار اعمال صالحى كه به ما ارائه دادى ، و چه بس گفتارهاى نيكى كه به ما شنوانيدى ، و مجالس خوبى كه ما را در آن جا حاضر ساختى ، پس ما امروز به آنچه دوست دارى در نزد پروردگارت شفيعان تو خواهيم بود . و اگر نافرمان و گناهكار باشد ، به او مىگويند : خدا جزاى تو را بدهد كه دوست و مصاحب بدى براى ما بودى ، و ما را آزار مىدادى ، و چه بسيار كارهاى بدى كه به ما ارائه دادى ، و چه بسيار گفتههاى
هامش
( 11 ) - نور الثقلين ، ج 5 ، ص 111 .
( 12 ) - همان جا .