تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام معاملات (فارسى) — صفحة 417

مساهمون:

ص٤١٧
نابالغ ، مميّز ، و يا مجنون « به شرط دارا بودن قابليت استفاده از آن » ومحجور عليه صحيح مىباشد . 10 - يكى از شرايط اهليّت داشتن براى استفاده از عاريه آن است كه مانعى شرعى براى استفاده عاريه گيرنده از عاريه نباشد ، بنابر اين مثلًا عاريه گرفتن قرآن توسط كافر كه بنابر مشهور حق در اختيار داشتن قرآن را ندارد ، عاريه‌گرفتن كتابهاى گمراه‌كننده توسط مسلمان و همينطور عاريه گرفتن شكار توسط كسى كه در احرام است به دليل اين كه از لحاظ شرعى مُحرِم نمىتواند شكارى در اختيار داشته باشد ، صحيح نيست . 11 - بايد عاريه گيرنده مشخص باشد ، نه اينكه ميان يكى از دو نفر يايكى از چند نفر مردّد باشد بدون اينكه در زمان حال يا در آينده مشخص گردد . بنابراين مثلًا عاريه دادن كتاب به يكى از دو نفر يا به يكى از چند نفر بدون اينكه آن شخص كاملًا معلوم باشد ، درست نيست . 12 - اما لازم نيست كه عاريه گيرنده يك نفر باشد ، بنابر اين عاريه دادن يك‌كتاب به دو نفر يا بيشتر كه براى استفاده از آن با يكديگر توافق كرده‌اند « كه يا با قرعه يا به صورت متناوب يا به هر شكل ديگرى » از آن استفاده كنند صحيح‌است .

مال عاريه

13 - مال عاريه بايد شرايط زير را داشته باشد : الف : از آن نوع چيزهايى نباشد كه با استفاده از آن ، به طور كلى از بين مى رود . بنابراين عاريه دادن مستغلات ، وسايل نقليه ، لوازم منزل ، پوشاك ، ابزارآلات ومواد فرهنگى و شبيه به آن صحيح است ، همچنانكه عاريه دادن حيوانات مفيد مانند اسب و شتر « براى حمل كالا يا سوارى » وسگ « براى شكار ، نگهبانى ، مبارزه عليه جرايم يا پيدا كردن زندگان زير آوارها » صحيح مىباشد . اما عاريه دادن خوراكيها ، نوشيدنيها ، عطور ، شوينده‌ها و شبيه اينها كه با استفاده از بين مىروند صحيح نيست .