4 - اگر قبول به صورت عملى و نه با اظهار لفظى باشد نيز عاريه صحيح است . مثل اينكه كتاب را به قصد استفاده از عاريه دهنده بگيرد .
5 - در عاريه ، معاطات يعنى صرف عمل داد وستد بدون هيچ گونه اظهارلفظى از دو طرف نيز صحيح است ، بنابراين اگر شخصى وارد كتابخانه عمومىشود و به فهرست كتابها مراجعه وكتابى را انتخاب نمايد وسپس عنوان آن را بر روى كاغذى نوشته و به كتابدار كه مسؤول آوردن كتاب براى مراجعه كنندگان است تحويل دهد ، و بعد از آن مراجعه كننده كتاب را براى مطالعه بگيرد ، اين داد وستد يك عاريه معاطاتى خواهد بود و صحيح است ، اگر چه الفاظ ايجاب وقبول رد وبدل نشده است .
شرايط عاريه دهنده
6 - عاريه دهنده بايد شرايط عمومى اهليّت را براى تصرف در اموالش مانند بلوغ وعقل را داشته باشد و به جهت سفاهت يا ورشكستگى از تصرف در اموالش منع نشده باشد .
7 - اما عاريه دادن مال از سوى شخص ورشكسته ، اگر با موافقت طلبكاران باشد صحيح است . ونيز از سوى كسى كه به دليل سفاهت محجور عليه است ، و يا از كودك نابالغ ، و يا از ديوانه ، اگر با رضايت وليشان باشد اشكالى ندارد .
8 - در صحت انعقاد عاريه ، كافى است كه عاريه دهنده مالك منفعت آن باشد و لازم نيست كه مالك عين آن شىء باشد . بنابراين اگر مثلًا اتومبيلى را كرايه كرد ، مىتواندآنرا به ديگرى عاريه دهد به شرط اينكه در قرارداد اجاره اتومبيل يا در عرف مردم اين كار منعى نداشته باشد .
شرايط عاريه گيرنده
9 - از آنجا كه عاريه عقدى است متعلق به انتفاع از شىء وهيچگونه انتقال ملكيت در آن نيست ، لذا جز قابليت واهليّت استفاده از مورد عاريه ، هيچ امر ديگرى در عاريه گيرنده شرط نيست . بنابراين عاريه گرفتن چيزى توسط كودك