دريافت خواهيد كرد ، چرا كه طرف اول « جاعل » بايد ميزان وويژگيهاى پاداش مورد نظر را بيان دارد ، تا هيچ شائبه جهل منجربه غررى پيرامون پاداش پيش نيايد .
حال به برخى از جزئيات مىپردازيم :
الف : مىتوان بخشى از مورد جعاله « چيزى كه عمل جعاله بر روى آن واقع مىشود » را به عنوان پاداش جعاله در نظر گرفت ، بنابراين به عنوان مثال مىتوان پاداش يافتن اتومبيل را نيمى از آن اتومبيل اعلام كرد ، هر چند عامل جعاله ، آن اتومبيل را نديده باشد و هيچ چيزى هم پيرامون ويژگيهاى آن نداند ، و يا مثلًا مىتوان پاداش يك تحقيق علمى را نيمى از ميزان به طبع رسيده آن تحقيق را در نظر گرفت .
ب : همچنين مىتوان سود بيشتر از ميزان مورد انتظار از يك كار را به عنوان پاداش در نظر گرفت ، مثلًا مىتوان اتومبيلى را براى فروش به بهايى معين به عامل جعاله سپرد وبهاى اضافه بر آن را به عنوان مزد وى در نظر گرفت .
ج : اگر پاداش مجهول باشد ، عامل جعاله پس از انجام كار حق دارد پاداشمعادل مزد متناسب با كار انجام شده « اجرت المثل » را از جاعل مطالبه كند .
د : واجب نيست پاداش و يا مزد جعاله حتماً از سوى كسى كه نتيجه جعاله به وى مىرسد ، پرداخت شود ، بنابراين هر شخص مىتواند اعلام كند كه پاداش معينى را به كسى كه كار خاصى را براى شخص سومى انجام دهد پرداخت مىكند .
جعاله و كار داوطلبانه
12 - اگر كسى براى انجام كارى پاداشى تعيين كند ، در حالى كه كس ديگرى پيش از اعلام جعاله ، دست به آن كار زده باشد ، و يا اينكه قرارداد جعاله عامل معيّنى را مورد خطاب قرار دهد ، ولى شخص ديگرى آن كار را انجام دهد ، چه بايدكرد ؟ وآيا آن شخص سوم استحقاق برخوردارى از پاداش را خواهد يافت يا خير ؟
ظاهراً عامل ، در اين گونه مواقع با دو شرط ، مستحق دريافت « اجرت المثل » خواهد شد . آن دو شرط عبارتند از :