اجاره انسان ، گاهى براى كارى موقت ومشخص و براى مدت زمانى كوتاه « همچون باربرى ، تعمير اتومبيل ، درمان بيماران ، آموزش كودكان ، وشغلهايى ازاين دست » مىباشد ، و گاهى براى كارى مداوم وطولانى مدت « همچون كارنيروهاى استخدامى مانند كارگران وكارمندان و . . . » مىباشد .
در سطور بعدى به برخى از احكام اين گونه اجاره اشاره مىشود .
شرايط اجير
1 - واژه « اجير » به كسى اطلاق مىشود كه نيروى كار خود را در ازاىكارمزدى معين « اجرت » ، اجاره دهد ، كه اهليت داشتن او ، شامل بلوغ ، عقل قصد و اختيار ، شرط است .
2 - كسى كه محجور عليه « 1 » است مىتواند خود را براى كار اجاره دهد .
3 - سفيه نيز در صورتى كه سفاهتش ، اعمال ورفتارهاى غير مالى وى را نيزشامل شود ، به حكم قضاوت شرعى ، محجور عليه تلقى شده و به تبع ، پس از محجور شدن نمىتواند نيروى كار خود را براى كار و يا خدمت به كسى اجارهدهد .
4 - يكى ديگر از شرايط اجاره انسان آن است كه مانعى شرعى بر سر راه كار وى قرار نداشته باشد ، استخدام فرد جنب و يا حائض براى نظافت مسجد و يا ديگر اعمالى كه اقتضاى ماندن در مسجد را داشته باشند ، و يا استخدام يك كافر براى انجام كارى در مسجد و يا نگارش قرآن ، و يا استخدام يك فرد مُحْرِم براى شكار حيوانات بَرى و يا استخدام يك فرد غير مُحْرِم براى شكار در حَرَم ، از جمله مصاديق اين مورد مىباشند .
احكام اجير
1 - آيا اجير « چه كارمند باشد ، چه كارگر و چه غيره » كه طبق قرارداد خود با كارفرما بايد روزانه مثلًا 8 ساعت از ساعت 8 صبح تا 4 بعد از ظهر براى وىكاركند ، مىتواند در اين زمان تعيين شده ، براى خود و يا براى ديگرى با اجرت يا بدون آن ، به كارهاى ديگرى دست بزند ؟
هامش
( 1 ) - محجور عليه كسى است كه بدليل ورشكستگى از سوى محاكم قضائىشرعى ، از تصرف در اموال خود ممنوع شده باشد .