در اينجا ما دو شرط ديگر را نيز به شروط كالا وبها مىافزاييم ، اين دو شرط عبارتند از :
1 - معلوم بودن ميزان و مقدار هر يك از كالا وبها ، برمبناى ملاكهاى سنجش رايج در عرف ، چون وزن ، پيمانه ، شمارش ، مساحت ، مدت « مثلًا معلوم بودن عمر حيوانات وگياهان » و مانند اينها « همچون واحد وات در اندازه گيرى برق ، وواحد بايت در ميزان دادههاى رايانه اى » .
2 - اين كه جنس وويژگيهاى هر يك از كالا وبها در آنجا كه تفاوت در جنس وويژگيها ، موجب تفاوت در قيمت ، يا در رغبت مردم نسبت به خريد و فروش و يا در موارد استفاده از آن شود ، براى دو طرف قرارداد شناخته شده باشند ، كه اين امر تنها از راه ديدن و يا توصيف مورد معامله امكان پذير مىباشد .
حال به دو مثال در اين باره توجه كنيد :
اول - بايد توجه داشت كه - مثلًا - در قرارداد فروش يك دستگاه اتومبيل ، صرف به زبان آوردن واژه اتومبيل كفايت نمىكند و نمى توان بدون نشان دادن اتومبيل و يا توصيف آن ، دست به فروش آن زد ، چه ، گوناگونى زياد اتومبيلها ، بالطبع تفاوت بها ، خواستها واهداف خريداران را نيز در پى خواهد داشت . همچنين است تفاوت در مواردى ديگر چون كشور سازنده اتومبيل ، نشان تجارى اتومبيل ، قدرت موتور اتومبيل .
بنابراين معامله بر سر يك اتومبيل ، هنگامى درست خواهد بود كه پيش از بسته شدن قرارداد ، خريدار ، اتومبيل مورد معامله را باچشم خود ببيند ، و يا اينكهتوصيفى جامع وكامل كه هيچ گونه ابهامى را در باره آن اتومبيل برجاى نمىگذارد ، از سوى فروشنده به خريدار ارائه شود .
دوم - همچنين به عنوان نمونه در قرارداد فروش پنج تن غلّه ، نمىتوان تنها واژه « غله » را به كار برد ، چرا كه غلات بر چند چيز متفاوت اطلاق مىشود ، ونيز در كيفيت داراى درجات متفاوتى اند ، ازاين رو ابتدا بايد نوع غله « اينكه مثلًا گندم است يا جو و يا برنج » را تعيين كرد وسپس درجه كيفيت آن كالاى مورد نظر را « اينكه مثلًا كيفيتش اعلى است يا متوسط يا بد » در قرارداد ذكر نمود . همچنين ثبت هر آنچه كه در نظر خريداران وفروشندگان غلات ، از جزئيات معامله ابهام زدايى مىكند نيز درقرارداد الزامى است .
احكام معاملات (فارسى) — صفحة 290
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٢٩٠