باشد و يا در قالب يك نماز با توجه ، پياده گردد و يا ذكرهايى نظير : لاالهالاالله ، لا حول و لا قوة الا بالله و يا ذكرى كه منسوب به حضرت يونس ( ع ) است و در نماز غفيله هم خوانده مىشود : لا الهَ الّا انتَ ، سُبْحانَكَ انّى كُنْتُ مِنَ الظّالمِينَ . « 1 » قرآنكريم ذكر گفتن و ياد خداوند را موجب آرامش و اطمينان قلوب انسانها مىداند و مىفرمايد :
الا بِذِكْرِ اللهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلوُبُ
« 2 » « آگاه باشيد ، تنها با ياد خدا دلها آرامش مىيابد » .
اين جمله اگر چه مختصر و كوتاه است ، ليكن بسيار رساست ، زيرا هم لفظ الا در ابتداى آن ، دال بر تأكيد است و هم بذكرالله كه جار و مجرور است و مقدم شده و افاده انحصار مىكند ، كه اين هم تأكيد ديگرى است . يعنى اى انسان مسلمان ، اى دختر و پسر با ايمان ، يقين داشته باش كه حتماً نماز اول وقت ، غم و غصهات را از بين مىبرد و مطمئن باش كه قرآن خواندن ، ذكر و ياد الهى ، در مواقع گرفتارى و ناراحتى ، آرامش و نشاط و قدرت را به تو باز خواهند گرداند و تو را بر مشكلات پيروز خواهند كرد .
نقل است كه در سختترين زمان زندگانى مولايمان ، اميرالمؤمنين على ( ع ) ، يعنى آن هنگام كه مىخواستند پيكر همسر عزيزانشان ، مونس و غمخوار و يار و ياورشان ، فاطمه مظلومه و شهيده سلامالله عليها را در قبر بگذارند ، تنها ذكر و نام و ياد خداوند و نماز بود كه در آن دقايق بسيار بحرانى به فرياد آن مظلوم دوران رسيد و آرامش و تسكين و تسلى خاطر بخشيد و اگر نبود ياد و ذكر الهى ، چه بسا آن حضرت نيز با فراغ فاطمه سلامالله عليها ، جان از كالبد تهى مىكردند و به ديدار معبود مىشتافتند .
به هر حال ، نماز خواندن ، قرائت قرآن ، اشتغال به ذكر و ياد خدا در زدودن نگرانى و كدورت و فراهم نمودن آرامش و شادابى ، در زندگانى همه ى انسانها مخصوصاً نسل جوان
هامش
( 1 ) - سوره ى انبياء / 88 .
( 2 ) - سوره ى رعد / 28 .