نقش بسزايى دارد .
4 - انصراف از غم و غصه
چهارمين راه آسانى كه در اين زمينه پيشنهاد مىشود ، انصراف از غم و غصه است ، يعنى اينكه انسان درباره ى ناراحتى و اندوهش فكر نكند و خودش را به چيزهاى ديگر مشغول دارد و اين از نظر روانشناسان ، روشى فوقالعاده موثر است . به تجربه ثابت شده است كه تمركز فكر بر روى مشكل پيش آمده ، غصه و اضطراب را بيشتر مىكند و نگرانى خاطر را افزون مىسازد .
پس بهترين راه در هنگام بروز مصائب اين است كه هر چه مىتوانيد فكرتان را از آن منصرف و به چيزهاى ديگر معطوف سازيد ، تفريح كنيد ، راهپيمايى نماييد ، به ورزش بپردازيد ، مطالعهاى داشته باشيد ، با كسى حرف بزنيد ، تا كم كم ضمير آگاه به ضمير ناآگاه منتقل شده و تدريجاً از بين برود و شما بتوانيد فردايتان را با نيروى كافى ، ذهن باز ، خاطرى آسوده و نشاط و شادابى موردنياز آغاز كنيد و از زندگانى لذت ببريد و براى جامعهتان فردى مفيد و موثر باشيد ، نه اينكه با ذكر غم و غصههايمان به اين و آن و انديشيدن مدام بر روى آن ، علاوه بر اينكه خود را دچار اضطراب خاطر بسازيم ، ديگران را نيز بر هم زنيم و در نهايت ، با وضع نابسامان به استقبال پيرى زودرس و جامعهاى پژمرده بشتابيم .
البته اين را هم خاطر نشان سازيم كه اگر مشكل قابل حل است ، بايد به دنبال حل آن رفت و با صبر و حوصله و تسلط بر اعصاب آن را از ميان برداشت ، ولى اگر قابل بازگشايى و يا در حيطه ى توان ما نيست ، بايد ابتدا با تحمل و سپس با انصراف ذهن آن را هضم نماييم .
5 - پرهيز از منفىبافى
آخرين راهى كه در اينجا به ذكر آن مىپردازيم نيز بسيار بىمايه و كم خرج است
اخلاق و جوان (فارسى) — صفحة 107
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٠٧