ولى بازدهى خيلى بالايى دارد ، و آن اينكه سعى كنيم در زندگى ، چه شخصى و چه اجتماعى ، چه مادى و چه معنوى و به طور كلى در همه ى شئون ، انسان مثبتى باشيم و هميشه به داشتهها ، نعمتهاى موجود و به قول يكى از علما ، به نيمه پر ليوان نظر كنيم ، نه اينكه كمبودها و آنچه نداريم و به عبارتى نيمه خالى ليوان را مدنظر داشه باشيم و بكوشيم كه با هوشيارى در برابر اين غفلت آشكار ، بازيچه دست شيطان نشويم و كفران نعمتهاى الهى را ننماييم .
در كتاب آيين دوستيابى كه انصافاً كتاب خوبى است به افرادى كه غالباً در غم و غصه ، نگرانى و ندارى بسر مىبرند درس سازندهاى مىدهد كه اى انسانى كه مشكل دارى ، وضع ماديت خوب نيست ، آبرويت در خطر است ، دختر خانمى كه در اضطراب به سر مىبرى ، آقا پسرى كه دوستانت همه گونه امكانات دارند و تو از آن محرومى ، ما همه ى خواستههاى شما را برآورده مىكنيم و اصلًا دنيا را به شما مىدهيم ، به شرط اينكه در مقابلش دو چشمت را بدهى ، يا از دو پايت صرفنظر كنى ، يا از عقلت چشمپوشى نمايى ، آيا موافقى ؟ ! .
براستى كدام انسانى است كه كمترين بهرهاى از فكر و عقل و هوش داشته باشد و اين چنين پيشنهادى را بپذيرد ؟ اگر چه در اوج مشكلات و فقر باشد ؟
چرا فكر نمىكنيم ؟ چرا مثبت فكر نمىكنيم ؟ ! چرا هيچگاه خداوند را به خاطر نعمتهاى بيشمارى كه در اختيارمان قرارداده است شكرگزار نيستيم كه :
خدا را شكر ، كه عقل داريم ، اگر ديوانه بوديم چه ؟ !
خدا را شكر ، كه چشم داريم ، اگر كور بوديم چه ؟ !
خدا را شكر ، كه امنيت داريم ، اگر ناامنى بود چه ؟ !
( مردم مظلوم ايران كه غالباً خاطره هشت سال دفاع مقدس را به خاطر دارند و شب و روز مورد هجوم موشكهاى دشمن كافر بعثى بودند ، اين معنا را كاملًا درك مىكنند ) .
اخلاق و جوان (فارسى) — صفحة 108
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٠٨