اين گناهان را نقل مىكند و بالاخره مى فرمايد كه عامل اين گناهان به جهنم مى رود : « وَ يَخلُدُ فيهِ مُهاناً » « 1 » و بعد از نقل اين گناهان بزرگ ، مى فرمايد :
« الّا مَن تابَ وَ امَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحَاً فَاولئِكَ يُبَّدِلُ اللهُ سَيِّئاتِهِم حَسَناتٍ »
« 2 » ؛ مگر اينكه توبه كنند . يعنى ولو از شرك ، ولو از آدم كشى ، ولو از زنا دادن و زنا كردن و اگر توبه كند و خود را اصلاح كند ، پرونده سياه به وسيله آب توبه نابود مىشود . و به وسيله توبه آتش دل ، خاموش مىشود در همين جا اختلافى است بين بزرگان كه آيا اعمال بدى كه به جا آورده و مجسم شده ، نابود مىشود يا لعان مىشود ؟
توبه موجب لعان است يا محو گناه ؟
مرحوم آية الله العظمى كمپانى ، اين عارف كامل ، اين معلم اخلاق ، اين مردى كه همه قبولش دارند ، مى فرمايد كه لعان كى شود ؛ يعنى فاصله مىشود بين اين گناهى كه مجسم شده است و ديگر او گناهان و آن تجسم و آن مجسمه ها را تا خدا خدايى مىكند ، نمى بيند . اما
استاد بزرگوار ما حضرت امام ( قدس سره ) از همين آيه استفاده مى كردند و مى گفتند لعان نيست ، نابودى است :
« الّا مَن تابَ وَ امَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحَاً فَاولئِكَ يُبَّدِلُ اللهُ سَيِّئاتِهِم حَسَناتٍ »
؛ تبديل است ؛ يعنى نابودى گناه ، نابودى آن اعمال مجسم شده ، نابودى پرونده سياه و به جاى آن جلو آمدن پرونده درخشان . اين پرونده درخشان ، ثواب توبه است و خوشا به حال آن كسى كه در روز قيامت هر صفحه از پرونده اش را كه باز كنند ، ببيند كه اول صفحه نوشته است : توبه ، توبه ، توبه . يقين داشته باشيد كه اين پرونده نه فقط زندگى او را درخشان مىكند ، صف محشر و روز قيامت را هم روشن مىكند ؛ مانند خورشيد كه كره زمين را روشن مىكند .
در هر صورت ، اولين چيزى كه در اين سير و سلوك لازم است ، توبه است . همه ما
هامش
( 1 ) - « يُضاعَفُ لَهُ العَذابُ يَومَ القِيامَةِ وَ يَخلُدُ فيهِ مُهاناً » ( فرقان / 69 )
( 2 ) - فرقان / 70