دم در ، در باز كرد ، آقا سيد سعيد سلام كرد . جواب داد . گفت : آقا سيد سعيد ، بارك الله ، مبارك باشد . ديشب راه راپيمودى .
بعضى اوقات ميبينيد كه در آيات شريفه آمده و به تجربه هم اثبات شده است كه يك حالت تلاطم درونى از گناه ايجاد مىشود . در اين حالت است كه : « التّائِبُ مِنَ الذَّنبِ كَمَن لا ذَنبَ لَهُ » « 1 » ا گر « بُشر حافى » ها ، « فضيل بن عياض » ها و « حُرّ بن يزيد رياحى » ها « 2 » ناگهان صد و هشتاد درجه تغيير كردند و در يك آن راه را پيمودند و به جايى رسيدند كه به جز خدا نداند ، فقط و فقط براى اين بود كه يك آن تلاطم درونى ، عمل براى خدا و هدف هم خدا بود . در آن حال ديگر نه فقط « التّائِبُ مِنَ الذَّنبِ كَمَن لا ذَنبَ لَهُ » نه فقط « فَاولئِكَ يُبَدِّلُ اللهُ سَيِّئاتِهِم حَسَناتٍ » « 3 » بلكه بالاتر از اينهاست .
اگر واقعاً توبه كند و توبه واقعى باشد ، علاوه بر اين كه « يُبَدِّلُ اللهُ سَيِّئاتِهِم حَسَناتٍ » پرونده سياه نابود مىشود ، پرونده درخشانى كه ثواب توبه باشد ، جلو مى آيد و حربن يزيدرياحى را در زمره شهدا قرار مىدهد . حر بن يزيد رياحى را به آن جا مى رساند كه ديگر ما فوق او براى غير از اوصيا ممكن نيست . اگر يك آن براى خدا باشد و يك آن هدف خدا باشد ، قطعاً هر كه باشد و هر چه باشد ، به هر جا كه بخواهد ، مىتواند برسد .
كارى بكند كه لااقل گاهى فكر شما اين رنگ را پيدا كند . كارى بكنيد كه گاهى گفتار شما ، كردار شما اين حالت را ، اين رنگ را پيدا بكند . در آن وقت مواظب باشيد كه چه مى گوييد و چه مى خواهيد .
بعضى اوقات ، انسان از نظر همّت خيلى عالى نيست . گاهى يك حالتى پيدا مىكند ،
هامش
( 1 ) - كلينى ، كافى ، ج 2 ، ص 435 ؛ محمد باقر مجلسى ، بحار الانوار ، ج 6 ، ص 21 .
( 2 ) - حر بن رياحى اولين كسى بود كه راه را بر امام حسين ( ع ) بست واولين كسى بود كه بعد از توبه كردن در ركاب امام حسين ( ع ) به شهادت رسيد . آنجا كه مى گويد : به خدا قسم خود رابين بهشت و جهنم مى بينم ، به خدا قسم اختيار نمى كنم چيزى را بر بهشت ولو قطه قطه شوم . هنگامى كه حر به امام حسين ( ع ) عرض كرد آيا توبه من پذيرفته است ؟ امام در جواب فرمود : « نَعَم يَتُوبُ اللهُ عَلَيكَ ، وَ يَغفِرُ لَكَ ، مَا اسمُكَ » ؟ گفت من حربن يزيد هستم ، فرمود : « انتَ الحُرُّ كَما سَمَّتكَ امُّكَ ، انتَ الحُرُّ ان شاءَ اللهُ فِى الدُّنيا وَ الآخِرَةِ » . ( موسوعة كلمات الامام الحسين ، ص 438 - 439 ) ، ، ، ، ، ،
( 3 ) - پس خداوند گناهان آنان را به حسنات مبدل مىكند . ( فرقان / 70 )