همتِ بلند داشته باش ، همت توسعه ، وجاهت و تمكن اين دنيا نباشد . همت تو بهشت نباشد ، همت تو اين باشد كه در همين دنيا به تو خطاب مىشود : « يا ايتُّها النَّفسُ المُطمَئنَّةُ ارجِعى الى رَبِّكِ راضيةً مَرضيَةً فَادخُلى فى عِبادى وَ ادخُلى جنَّتى » « 1 » ، اين « جنَّتى » « عِبادى » يعنى چه ؟ « 2 » يعنى تو بايد برسى به آنجا كه پيش امام حسين ( ع ) باشى ؛ يعنى عند الله : « انَّ المُتَّقينَ فى جنَّاتٍ و نَهَرٍ فى مقعدِ صِدقٍ عِندَ مَليكٍ مُقتَدِرٍ » « 3 » ؛ « وَ مَن يُطِعِ اللهَ وَ الرَّسولَ فَاولئكَ مَعَ الّذينَ انعَمَ اللهُ عَلَيهِم مِنَ النَّبيّينَ وَ الصّدّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصّالِحينَ و حَسُنَ اولئكَ رَفيقاً » . « 4 » اينها چيزى نيست كه علماى علم اخلاق يا اهل دل گفته باشند ، اينها چيزى نيست كه در كتابهاى عرفانى آمده باشد . حداقل روزى ده مرتبه به ما مى گويند بگو : « اهدنا الصِّراطَ المُستَقيمَ صِراطَ الّذينَ انعَمتَ عَلَيهِم » ؛ يعنى خدا من در راهى باشم كه پايانش پيغمبر باشد و براى گفتارم ، كردارم ، اعمالم و افكارم انگيزه اى جز تو نباشد . اگر انسان در همين كلمات به اصطلاح معمولى توجه كند ، معانى عميقى مى فهمد . همين جمله « اهدنا الصِّراطَ المُستَقيمَ » به همه ما مى گويد كه يك مسلمان نبايد محركش دنيا باشد ؛ لذا خيال نكنيد كه اين جمله حضرت امام اغراق است واقعاً آن كسى كه با خدا سر و كار داشته باشد ، مىتواند بگويد : اف باد بر آن كسى كه در دل شب به فكر دنيا باشد .
ما در مفاتيح محدث قمىاين كارخانه آدم سازىنمازهاى حاجت زياد داريم . دعا ، عبادت و روايات زيادى براى افراد گرفتار داريم . اگر كسى گرفتار باشد ، چه ذكرى بگويد .
هامش
( 1 ) - تو اى روح آرام يافته ! به سوى پروردگارت باز گرد در حالى كه هم تو از او خشنودى و هم او از تو خشنود است . پس در سلك بندگانم درآى و در بهشتم وارد شد . ( فجر / 27 - 30 )
( 2 ) - اضافه كلمه « جنَّت » و « عِبادى » به « ياء » متكلم ، اضافه تشريفيه است . علامه طباطبايى مى نويسد : منظور از اين كه كلمه « جنَّت » را به ضمير تكلم اضافه كرد و فرمود : داخل در بهشت من شو ، اين بوده كه او را به تشريف خاصى مشرف كند و در كلام خداى تعالى هيچ جا غير از اين آيه ، « جنَّت » را به خود نسبت نداده است .
( 3 ) - يقيناً پرهيزگاران در باغها و نهرهاى بهشتى جاى دارند ، در جايگاه صدق ، نزد خداوند مالك مقتدر . ( قمر / 54 - 55 )
( 4 ) - و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند آن همنشين كسانى خواهد بود كه خدا نعمت خود را بر آنان تمام كرده ؛ از پيامبران و صديقان و شهدا و صالحان ؛ و آنها رفيقهاى خوبى هستند . ( نساء / 69 )