حالا اگر هم كسى بتواند بگويد گناه ندارد ، لا اقل مى گوييم بيهوده است . همين مقدار است كه دل خانمش را يا دل شوهرش را به دست
بياورد . بچه هايش را راضى كند . اما آن كه قطعاً پسنديده است ، آن كه هر خوبى را در بر دارد ، اين است كه انسان به واسطه گفتنش ، به واسطه عمل نمودنش و به واسطه فكرش ، خدا را راضى كند . وقتى كه خدا از دست كسى راضى شود ، همه از دست او راضى مى شوند غير از دشمن خدا . وقتى كه خدا را راضى كند ، محبوب دل همه مىشود غير از دشمنان خدا : « انَّ الَّذينَ امَنوا وَ عَمِلوُا الصالِحاتِ سَيَجعَلُ لَهُمُ الرَّحمنُ وُدّاً » « 1 » ؛ يعنى آنها كه خدا از دست آنها راضى باشد ، محبتشان در دل همه ريخته مىشود . همه جز دشمنان خدا او را دوست دارند .
« مَن ارادَ عِزّاً بِلا عَشيرَةٍ و هَيبَةً بِلا سَلطَنَةٍ فَليَخرُج مِن ذُلِّ مَعصيَةِ اللهِ الى عِزِّ طاعَتِه » « 2 » ؛
اگر مى خواهى حتى پيش دشمن لبهت داشته باشى ؛ مثل ابهت حضرت امام پيش دشمن ( شوروى آن روز و آمريكاى امروز ) ، اگر ابهت مى خواهى ، اگر در مقابل دوست و دشمن عزت مى خواهى ، كارى كن كه خدا از تو راضى باشد . لباس ذلت معصيت را بِكَن ، لباس ذلت رياكارى و تظاهر را بكن و لباس عزت تقوا ، لباس عزت خلوص بپوش و ببين كه چطور در مقابل دشمن و دوست ، عزت و ابهت پيدا مى كنى .
اين خلوص ، يك كلمه خيلى نورانى است . اگر همه شما عزيزان الآن كلمه خلوص را تصور كنيد ، يك نشاطى براى شما پيدا مىشود . گويا نور از سر و پاى اين كلمه مى ريزد ، كلمه مقدسى است ؛ لذا قرآن مى گويد كه موعظه من فقط همين كلمه است ، در حالى كه شما مى دانيد سراپاى قرآن موعظه و اخلاق است . اما اين آيه مى گويد تنها موعظه من خلوص است : « قُل انَّما اعِظُكُم بِواحِدَةٍ ان تَقومُوا اللهِ مثنى وَ فرادى » « 3 » ؛ يعنى پيغمبر ! بگو مبعوث شدم به رسالت . قرآن آوردم كه به شما بگويم : براى خدا قيام كنيد . چه در خلوت ،
هامش
( 1 ) - مسلماً كسانى كه ايمان آورده اند و كارهاى شايسته انجام داده اند ، خداوند رحمان محبت براى آنان در دلها قرار مىدهد . ( مريم / 96 )
( 2 ) - عن سفيان ثورى قال : قال صادق ( ع ) يا سُفيانُ مَن ارادَ عِزّاً بِلا عَشيرَةٍ و غنى بِلا مالٍ و هيبة بلا سُلطانِ فَليَنتَقل مِن ذِلِّ معصية الله الى عِزِّ طاعته . ( محمد باقر مجلسى ، بحارالانوار ، ج 71 ، ص 178 ) .
( 3 ) بگو تنها شما را به يك چيز اندرز مى دهم و آن اينكه دو نفر دونفر با هم يا به تنهايى براى خدا قيام كنيد . ( سبأ / 46 )