است : « وَ لا تُبطِلوا صَدَقاتِكُم بِالمَنِّ وَ الاذى كَالّذى يُنفِقُ ما لَهُ رِئاءَ النّاسِ وَ لايُؤمِنُ بِاللهِ وَ اليَومِ الاخِرِ » « 1 » يعنى اگر كار خوبى و خدمت به كسى كردى ، منت بر سرش نگذار ؛ چون عمل باطل مىشود و اگر هم كار خوبى كردى ، فقط و فقط براى خدا باشد . براى اينكه اگر براى خدا نباشد ، عمل باطل مىشود . بعد قرآن مى فرمايد فقط بطلان عمل نيست ، گناهى در حدّ كفر است . « وَ لا يُؤمِن بِاللهِ وَ اليَومِ الآخِرِ » .
تقوا ميسر نيست مگر به خلوص
بحث تقوا بحث خوبى است . اما تقوا متوقف است بر خلوص . همين آيه اى كه خواندم ، نمى گويد كه تعبّديات ، هر كار خوبى ولو توصّلى ، ولو درس گفتن در دانشگاه ، و درس خواندن در دبيرستان ، خدمت كردن شوهر به زن و زن به شوهر در خانه ، كه توصّلى هم هستند ، اينها هم متوقف است بر اين كلمه خلوص كه اگر نباشد ، كار بيهوده است : « مَن كادَ لِعَيالِه كالمُجاهِدِ فى سَبيلِ اللهِ » « 2 » يا « جَهادُ المَرأَةِ حُسنُ التَّبَعُّلِ » « 3 » ثوابهاى مردى كه زحمت مى كشد تا زن و بچه اش در رفاه باشند يا آن زنى كه در خانه زحمت مى كشد تا شوهر و بچه هايش در آسايش باشند و آبروى خودش و شوهر و بچه هايش محفوظ باشد ، ثواب خط مقدم جبهه كه براى آنها ذكر شده است ، خيال مى كنم كه اين ثوابها متوقف بر خلوص است ؛ يعنى اگر مرد و زن براى خدا همسردارى كنند و زحمت مرد و زن در خانه رنگ خدايى داشته باشد ، آن وقت است كه ثواب خط مقدم جبهه دارد و اما اگر اين خلوص نباشد ، قطعاً اين ثواب را ندارد . اگر اين رنگ نباشد ،
هامش
( 1 ) - بخششهاى خود را با منت و آزار باطل نسازيد ، همانند كسى كه مال خود را براى نشان دادن به مردم انفاق مىكند و به خدا و روز رستاخيز ايمان نمى آورند . ( بقره / 264 )
( 2 ) - اصل روايت چنين است : « قال نبى ( ص ) الكادُ عَلى عَياله كاامُجاهِدِ فى سبيل اللهِ . . . » و در بعضى روايات « مِن حَلال » نيز دارد ( محمد باقر مجلسى ، بحارالانوار ، ج 96 ، ص 324 ) .
( 3 ) - قال اميرالمومنين ( ع ) : جهادُ المرأةِ حُسنَ التَبَعُّل . در حديثى كه از پيامبر نيز نقل شده است ، « لِزَوجِها » در آخر حديث آمده است . ( همان ، ج 3 ، ص 245 و 247 )