وَآيَةٌ لَهُمْ أَنَّا حَمَلْنا ذُرِّيَّتَهُمْ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ( 41 ) وَ خَلَقْنا لَهُمْ مِنْ مِثْلِهِ ما يَرْكَبُونَ ( 42 )
وَ إِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلا صَرِيخَ لَهُمْ وَ لا هُمْ يُنْقَذُونَ ( 43 ) إِلاَّ رَحْمَةً مِنَّا وَ مَتاعاً إِلى حِينٍ ( 44 )
معناى واژهها
39 [ كالعرجون القديم ] : عرجون ، شاخهء خشك خميدهء خرما است .
/ 124
اين فرمان خداى پيروزمند و تواناست
رهنمودهايى از آيات :
پس از آن كه نفوس پاكيزه براى دريافت نشانههاى خدا آماده شد كه اين معنى با يادآورى عاقبت بدى كه گريبانگير صاحبان دلهاى فروبسته مىشود صورت مىيابد ، قرآن آغاز به ياد كردن از خدا از طريق نشانهها و آيات او مىپردازد . و نخستين نشانهء او زندگيى است كه پروردگار در زمين مرده برمىانگيزد ( همان گونه كه با رسالت دلهاى مرده را زنده مىكند ) و از آن زمين دانه مىروياند ( كه بخش بزرگ خوراك بشر را تشكيل مىدهد ) ، هم چنان كه در زمين بوستانهاى درختان خرما ( كه فوايدى گوناگون دارد ) و تاكستانهاى انگورى را ( كه ميوههاى سودمندى بمانند خرما دارد ) قرار مىدهد ، و از زمين چشمههايى مىشكافد كه با بركتهاى بسيار روان مىشود ، و هدفهاى سه گانه از آن اين است كه : بشر روزى خود را از آن به دست آورد ، و آنچه مىخواهد و بدان نياز دارد در زندگى بسازد ، و پروردگار خود را شكر گزارد .