دوست مىداريم زيرا به وسيلهء آن زندگى مىكنيم و به جدا شدن از زندگى راضى نمىشويم ، ما به راستى زندگى را به سبب نشانههاى توانمندى و زيبايى كه در آن هست گرامى و بزرگ مىداريم .
پروردگار ما را يادآور زندگيى مىشود كه آن را در زمين مرده برمىانگيزد شايد شناخت ما به توانمندى و قدرت پروردگارمان بر زنده كردن ما ديگر بار براى حساب و پاداش افزون شود .
«
وَ أَخْرَجْنا مِنْها حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ
- و از آن دانهاى كه آن را مىخورند بيرون آورديم . » آيا دانه خوراك بيشتر اهل جهان نيست و آيا كشت گندم بيش از / 127 هر كشت ديگرى متّكى به باران نيست ؟
[ 34 ] ديگر از نشانههاى خدا درختان است كه روى زمين را پوشانده ، و از درختانى كه بشر از آنها بهره مىبرد - و بويژه در محيط عربى - درخت خرماست كه در صنعت اسبابهاى منزل وارد شده ، هم چنان كه خانهها را نيز با آن بنا مىكنند ، و از ميوهء آن خوراك و نان خورش و قند مىگيرند و آن را از روزهايى كه مىرسد براى ديگر ايّام سال نگه مىدارند ، و از شهرى به شهر ديگر هديه مىبرند ، و در عين حال بهترين غذاى آدمى است زيرا حد اكثر موادّى را كه بدن بدان نياز دارد حاوى است ، تا آن جا كه روايت كردهاند كه درخت خرما به منزلهء عمّهء آدمى است ، و از رسول اعظم ( ص ) روايت كردهاند كه گفت :
« عمّهء خود ، درخت خرما را گرامى داريد » .
«
وَ جَعَلْنا فِيها جَنَّاتٍ
- و در آن باغها پديد آورديم . » درختان به يكديگر نياز دارند ، و شايد از اين رو است كه قرآن به صورت مجموعهاى « جنّات باغها » از آنها ياد كرده است ، خداوند براى روييدن درختان صدها قانون طبيعى نهاده است ، از حاصلخيزى زمين تا گرماى هوا و وجود آب و اعتدال بادها و تناسب بارانها و . . . و . . . ، و بدين سان خدا قرار دادن و پديد آوردن بوستانها را به خود نسبت داده است .