آنها بودهاند ، عبرت نگيرند كه - چگونه خدا آنها را هلاك كرده و هرگز يك تن از آنها بازنگشته است - بيگمان ناگزير روزى انبارهاى اسلحه منفجر مىشود تا گدازه بر سر سازندگان خود و مردمى كه بر كار آنها نظاره كردند و خاموش ماندند ، فروريزد ، يا خداوند آنان را در زمين فرو مىبرد يا كسوفى از آسمان بر آنان فرو مىفرستد يا بيمارى واگيرى همچون بيمارى « ايدز » در ميانشان منتشر مىكند كه نمىتوانند از آن جلوگيرى كنند .
بنا بر اين بر تمام ما واجب است كه نسبت به رسالت پروردگار توانمند مهربان خود هشيار باشيم و هشدار او را جدّى بگيريم ، و گرنه ساعت و لحظهء مجازات هراسناك است ، و بدان روز پشيمانى سودى ندارد ، هم چنان كه از توبه نيز سودى برنمىآيد .
/ 122
[ سوره يس ( 36 ) : آيات 33 تا 44 ]
وَ آيَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْناها وَ أَخْرَجْنا مِنْها حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ( 33 ) وَ جَعَلْنا فِيها جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَ أَعْنابٍ وَ فَجَّرْنا فِيها مِنَ الْعُيُونِ ( 34 ) لِيَأْكُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ وَ ما عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ أَ فَلا يَشْكُرُونَ ( 35 ) سُبْحانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْواجَ كُلَّها مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ وَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ مِمَّا لا يَعْلَمُونَ ( 36 ) وَ آيَةٌ لَهُمُ اللَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ فَإِذا هُمْ مُظْلِمُونَ ( 37 )
وَ الشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَها ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ( 38 ) وَ الْقَمَرَ قَدَّرْناهُ مَنازِلَ حَتَّى عادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ ( 39 ) لا الشَّمْسُ يَنْبَغِي لَها أَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَ لا اللَّيْلُ سابِقُ النَّهارِ وَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ ( 40 )