[ 33 ] از آن جا كه دل بىخبر و غافل همچون سنگى است سخت ، از اين نشانه‌ها هيچ سودى نمىبرد ، پس راه درست همانا بيم دادن به او با هشدار و آگاه ساختن اوست ، و اين امر نخست : با بيان سرانجام غفلت و بىخبرى ، و دوم : با ترساندن او از سرگذشت ترسناك پيشينيان و سوّم : با تصوير صحنه‌اى از عذابى است دردناك كه در انتظار اوست . بدين سان سورهء يس با هشدارى آشكار و روشنگر آغاز مىشود ، تا دلهاى پاكيزه را سر سپرده و خاشع كند و براى پذيرفتن نور ايمانى كه نشانه‌هاى خدا در نفس و در آفرينش حامل آنند آماده سازد . نخستين نشانه از اين نشانه‌ها همين زندگى است كه پروردگار آن را در زمين مرده برانگيخته و به وجود آورده است ، و خود همانند زندگى ايمان است كه قرآن با ياد كرد نشانه‌هاى خدا در دل آدمى مىدمد . « وَ آيَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْناها - نشانهء عبرتى است برايشان زمين مرده كه زنده‌اش ساختيم ، » مرگ زمين از خود آن است ، امّا زندگيش از خداست ، همچنين غفلت و بىخبرى انسان از جانب خود اوست در حالى كه ايمانش بسته به خداست . زندگى در انگيزترين چيزى است كه ما آن را در طبيعت مىبينيم ، ما آن را