فاطِرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَنْتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ
« 1 » .
و حكم بتّى الهى اين كه :
ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ
« 2 » .
پس چون رسالت و نبوت از صفات كونيه زمانيهاند به انقطاع زمان نبوت و رسالت قطع مىشوند به خلاف ولايت كه از صفات الهيه است و حق سبحانه در وصف خودش فرمود :
هُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ
« 3 » .
پس قرآن فرقان به تنهائى در اثبات وجوب وجود انسان كامل ولى در نشئهء عنصرى على الدوام كافى است و روايات و صحف علميه معاضد آنند بلكه از بطنان آن فائضاند . عارف رومى در آخر دفتر دوم مثنوى گويد :
هم سليمانست اندر دور ما * كه دهد صلح و نماند جور ما
مرحوم حكيم سبزوارى در شرح آن گويد :
« چه ولى از اسماء خدا است و هميشه مظهر مىخواهد ، پس انقطاع ولايت جائز نيست و اولياء خدا هميشه در عالم هستند بخلاف نبى و رسول كه اسم خلقىاند پس انقطاع نبوت و رسالت جائز است » « 4 » .
چون در معنى ولى و نبى و رسول تدبر شود ظاهر گردد كه معطى نبوت و رسالت اسم ظاهر است كه احكامشان متعلق به تجليه است ، و معطى ولايت اسم باطن است كه مفيد تحليه است و هرچيزى را علامت است و علامت سفراى الهى ولايت است .
هامش
( 1 ) يوسف / 104 .
( 2 ) نحل / 99 .
( 3 ) شورى / 29 .
( 4 ) شرح مثنوى ، چاپ سنگى ، ص 182 .