انكار چنان كه شاه اسماعيل صفوى در چهارده سالگى لشگرى عظيم به آذربايجان يا به قفقاز كشيده و فاتح گشت و سلطنت يافت . و اسكندر مقدونى در شانزده سالگى بر اكثر علوم زمان خود مسلّط گشت . و فاضل هندى در كشف اللثام گفت : در دوازده سالگى از علوم رسمى فراغت يافتم . و ابو على سينا بىمعلم در شانزده سالگى در علوم عقلى و طب سرآمد بزرگان روزگار شد .
بارى هر كس هرچه هست و بايد بشود از آغاز كار معلوم است ، شاعر عرب گويد :
فى المهد ينطق عن سعادة جده * اثر النجابة ساطع البرهان
اين حال مردم عادى است كه نه ولايت دارند نه نبوّت اما درباره انبياء در قصهء حضرت يحيى عليه السّلام آمده است
وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا
، و دربارهء حضرت مسيح عليه السّلام است كه در گاهواره سخن گفت : كه
إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا
.
حضرت امام محمّد تقى عليه السّلام آنگاه كه به امامت رسيد هشت يا نه سال داشت ، و حضرت امام على نقى عليه السّلام شش يا هفت سال و حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام بيست و چهار سال ، و شيعه آنها را داراى علوم شريعت و توحيد و معارف مىدانستند و اقوال آنان را حجّت مىشمردند . و از حضرت حجّت عصر عليه السّلام در چهار سالگى عجائبى نقل مىكنند .
اگر بعضى مقربان الهى و اولياى حق مقرّر است كه علاوه بر روح انسانى با روح بزرگترى پيوند يابند و به شخصيتى تازه متحقق گردند ، و با موجودات عالم غيب رابطه پيدا كنند چه مانع دارد كه آغاز آن از هنگام كودكى باشد ؟ بهرحال روحى كه با ائمه اولياء و اعاظم انبياء متصل مىگردد قوّهء ديگرى است غير آنكه ديگر افراد انسان دارند و آغاز اتصال آن لازم نيست هنگام بزرگى باشد و بهر حال خارق عادت است خواه در بزرگى و خواه در كودكى و آنكه خرق عادت