( واجرا كنيد ) ، و از آنچه نهى كرده خوددارى نمائيد ؛ و از ( مخالفت ) خدا بپرهيزيد كه خداوند كيفرش شديد است !
شأن نزول :
انفال ، ملك حكومت اسلامى
از آنجا كه اين آيات ، تكميلى است بر آيات گذشته كه داستان شكست يهود « بنىنضير » را بازگو مىكرد ، شأن نزول آن نيز ادامهء همان شأن نزول است .
توضيح اين كه ، بعد از بيرون رفتن يهود « بنىنضير » از « مدينه » ، باغها و زمينهاى كشاورزى و خانهها و قسمتى از اموال آنها در مدينه باقى ماند ، جمعى از سران مسلمين خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله رسيدند و طبق آنچه از سنت عصر جاهليت به خاطر داشتند ، عرض كردند : برگزيدههاى اين غنيمت ، و يك چهارم آن را برگير ، و بقيه را به ما واگذار ، تا در ميان خود تقسيم كنيم ! آيات فوق نازل شد و با صراحت گفت : چون براى اين غنائم ، جنگى نشده و مسلمانان زحمتى نكشيدهاند تمام آن تعلق به رسول اللّه ( رئيس حكومت اسلامى ) دارد ( و او هر گونه صلاح بداند تقسيم مىكند و چنان كه بعداً خواهيم ديد ، پيامبر صلى الله عليه و آله اين اموال را در ميان مهاجرين كه دستهاى آنها در سرزمين « مدينه » از مال دنيا تهى بود ، و تعداد كمى از انصار ، تقسيم كرد ) . « 1 »
* * *
( ( 9 ) ) وَ الَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ وَ الْإِيمانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ إِلَيْهِمْ وَ لايَجِدُونَ فِى صُدُورِهِمْ حاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
و براى كسانى كه در سرا ( / سرزمين مدينه ) و در سراى ايمان پيش از مهاجران مسكن گزيدند و كسانى را كه به سويشان هجرت كنند دوست مىدارند ، و در دل خود نيازى به
هامش
( 1 ) « مجمع البيان » ، ذيل آيات مورد بحث ؛ « بحار الانوار » ، ج 19 ، ص 161 ؛ « قرطبى » ، ج 18 ، ص 10 .