( 23 ) ذلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ قُلْ لاأَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبى وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُفِيها حُسْناً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ
اين همان چيزى است كه خداوند بندگانش را كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام دادهاند به آن نويد مىدهد . بگو : « من هيچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواستنمىكنم جز دوست داشتن نزديكانم ( / اهل بيتم ) ؛ و هر كس كار نيكى انجام دهد ، بر نيكىاش مىافزائيم ؛ چرا كه خداوند آمرزنده و سپاسگزار است » .
شأن نزول :
مودّت و محبت بستگان پيامبر صلى الله عليه و آله
در « تفسير مجمع البيان » ، شأن نزولى براى آيات 23 تا 26 اين سوره از پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله نقل شده است كه حاصلش چنين است :
« هنگامى كه پيامبر وارد « مدينه » شد و پايههاى اسلام محكم گرديد ، انصار گفتند : ما خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله مىرسيم و عرض مىكنيم : اگر مشكلات مالى پيدا شده ، اين اموال ما بدون هيچ گونه قيد و شرط ، در اختيار تو قرار دارد ، هنگامى كه اين سخن را خدمتش عرض كردند ، آيهء قُلْ لاأَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبى : « بگو : من مزدى از شما در برابر رسالت ، جز محبت نزديكانم نمىطلبم » نازل شد ، و پيامبر صلى الله عليه و آله بر آنها تلاوت كرد ، سپس فرمود : نزديكان مرا بعد از من دوست داريد ، آنها با خوشحالى و رضا و تسليم از محضرش بيرون آمدند ، اما منافقان گفتند :
اين سخنى است كه او بر خدا افترا بسته ، و هدفش اين است كه ما را بعد از خود در برابر خويشاوندانش ، ذليل كند ، آيهء بعد نازل شد : « أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً » ، و به آنها پاسخ گفت ، پيامبر صلى الله عليه و آله به سراغ آنان فرستاد ، و آيه را بر آنها تلاوت كرد ، گروهى پشيمان شدند و گريه كردند ، و سخت ناراحت گشتند ، آيهء سوم نازل گرديد :
« وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ » .