( 51 ) وَ ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِىَ بِإِذْنِهِ ما يَشاءُ إِنَّهُ عَلِىٌّ حَكِيمٌ
و شايستهء هيچ انسانى نيست كه خدا با او سخن گويد ، مگر از راه وحى يا از پشت حجاب ، يا رسولى مىفرستد و به فرمان او آنچه را بخواهد وحى مىكند ؛ چرا كه او بلند مقام و حكيم است !
شأن نزول :
چگونگى ارتباط پيامبران با خداوند متعال
بعضى از مفسران ، شأن نزولى براى اين آيه ، ذكر كردهاند كه حاصلش چنين است : جمعى از يهود ، خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمده عرض كردند : چرا تو با خداوند سخن نمىگوئى ؟ و به او نگاه نمىكنى ؟ اگر پيامبرى ، همان گونه كه موسى عليه السلام با او سخن گفت و به او نگاه كرد ، تو نيز چنين كن . ما هرگز به تو ايمان نمىآوريم ، مگر اين كه همين كار را انجام دهى ، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : موسى هرگز خدا را نديد ، اينجا بود كه آيهء فوق نازل شد ( و چگونگى ارتباط پيامبران را با خداوند متعال تشريح كرد ) . « 1 »
* * *
هامش
( 1 ) « قرطبى » ، ج 16 ، ص 53 ؛ « اسباب نزول الآيات » واحدى نيشابورى ، ص 252