پيامبر به سراغ آنها فرستاد ، و آنها را بشارت داد كه توبهء خالصانهء آنان مقبول درگاه خدا است . « 1 »
* * *
( ( 27 ) ) وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ لَبَغَوْا فِى الْأَرْضِ وَ لكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ ما يَشاءُ إِنَّهُ بِعِبادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ
هر گاه خداوند روزى را براى بندگانش وسعت بخشد ، در زمين طغيان و ستم مىكنند ؛ از اين رو به مقدارى كه مىخواهد ( و مصلحت مىداند ) نازل مىكند ، كهنسبت به بندگانش آگاه و بيناست !
شأن نزول :
رابطهء ثروت و طغيان
از « خباب بن ارت » صحابى معروف ، نقل شده كه اين آيه دربارهء ما نازل شد ، و اين به خاطر آن بود ، كه ما به اموال فراوان طوايف « بنىقريظه » و « بنىنظير » و « بنىقينقاع » از يهود نظر افكنديم ، و آرزو داشتيم كه اى كاش ما همچنين اموالى داشتيم ، آيه نازل شد و به ما هشدار داد كه اگر خداوند روزى را براى بندگانش گسترده كند ، طغيان خواهند كرد . « 2 »
در « تفسير درّ المنثور » حديث ديگرى نقل شده ، و آن اين كه : اين آيه در مورد اصحاب « صفه » نازل گرديد ، چرا كه آنها آرزو داشتند دنيايشان رو به راه شود . « 3 »
( دربارهء اصحاب صفه و اين كه آنها چه كسانى بودند شرحى در پايان اين آيات به خواست خدا خواهيم داشت ) .
هامش
( 1 ) « مجمع البيان » ، ذيل آيهء مورد بحث .
( 2 ) « تفسير كبير فخر رازى » ، ج 27 ، ص 171 و « تفسير ابوالفتوح رازى » ، ( ذيل آيات مورد بحث ) ؛ « قرطبى » ، ج 16 ، ص 27 .
( 3 ) « درّ المنثور » اين حديث را از « حاكم » و « بيهقى » و « ابو نعيم » نقل كرده است ( ح 6 ، ص 8 ) ؛ « قرطبى » ، ج 16 ، ص 27 .